(98) 
te nemen, hetgeen KNOBLAUCH niet had kunnen verkrijgen, 
De warmtestralen vielen op eene sleuf in het scherm, dat 
voor de buiging der lichtstralen ingerigt was, welke eene 
opening had van ongeveer 0.5 mm, Op verschillenden af- 
stand daarvan werd de lineaire thermotlectrische kolom ge- 
plaatst en zoo lang van ter zijde in de warmtestraal door 
eene mierometerschroef geschoven, totdat de naald van den 
multiplicateur afweek. Zoodra daardoor de plaats, waar de 
strâling begon, aan de eene zijde bekend was, geschiedde 
dit van de andere; en op die wijze verkreeg ik vrij stand- 
vastige uitkomsten, die door meermalen herhaalde proeven 
bevestigd zijn. 
Van interferentie heb ik daarbij eenige bewijzen gezien; 
althans de naald week nu eens meer dan eens minder af, 
terwijl de kolom door de warmtestraal geschoven werd. Het 
was evenwel niet mogelijk, daarin regelmaat te ontdekken, 
noch te bepalen op welken afstand de interferentiestrepen 
zich van elkander bevonden. Trouwens de afstand, waarop 
het scherm van de warmtebron verwijderd werd, kon. niet, 
groot. genoeg zijn om de warmtestraal voldoende uit te brei 
den, omdat daartoe de kolom niet gevoelig genoeg was. 
Noodzakelijk moest mu op de kolom, die insgelijks eene opening; 
van == 0,5 mm, breedte had, nevens eene interferentiestreep, 
als die bestond, eene ruimte vallen die warmte gaf, waar- 
door dan de onregelmatigheden van de afwijkingen. verklaard 
worden. Het is mij echter uit die proeven gebleken, dat bij 
eene lage temperatuur van de omringende lucht, en de 
noodige voorzorgen, dat geene warmte tot de kolom van 
andere voorwerpen komt, uitkomsten kunnen verkregen 
worden, die men miet verwachten zou van stralen, welke be- 
trekkelijk zoo weinig warmte geven. 
Bij die proeven is het mij ook gelukt, de dubbele straal- 
breking waar te nemen van warmtestralen, afkomstig van de 
zwarte koperen streep van den toestel van merzoni. De 
