(99) 
thermoëleetrische kolom met de boven vermelde opening werd 
door middel van de micrometerschroef van ter zijde ge- 
schoven in de straal, welke door een prisma van IJslandsch 
kristal gebroken was. Het punt, waar de naald begon af te 
wijken, gaf het begin van de warmtestraal te kennen. Bij 
het doorschuiven van de kolom kwam een punt, waar de 
naald niet meer afweek, en waar dus de straal eindigde. 
Vervolgens geschiedde datzelfde van de andere zijde; en nu 
bleek het wederom bij herhaalde proeven ontegenzeggelijk, 
dat er twee stralen waren, dgpr eene niet warme tusschen- 
ruimte gescheiden. Op een afstand van 95 m.m. was de 
ruimte, waar geene warmte tusschen de stralen te ontdek- 
ken was, van 15 tot 20 m.m. Als nu van daar de kolom 
aan beide zijden naar buiten geschoven werd, week de naald 
af en gaf eene warmtestraal te kennen van 5 à 6 m. m. breedte. 
Aan de dubbele straalbreking was dus niet te twijfelen. 
Uit dit een en ander blijkt voldoende, dat ook voor de 
warmte, van aardsche voorwerpen uitstralende, zoowel lich- 
tende als duistere, de stelling : dat licht en stralende warmte 
als identisch moeten beschouwd worden, zeer waarschijnlijk 
is. Daarbij zal men echter moeten toestemmen, dat die 
stelling, voor de laatst vermelde soort van stralen, nog op 
verre na miet die naauwkeurigheid bereikt heeft, welke men 
in zuiver physische theoriën eischt. Het onderzoek zal dus 
mef gevoeliger toestellen en welligt met meer voorzorgen 
moeten worden voortgezet; waartoe de tijd, dat de tempe- 
ratuur van de lucht beneden het vriespunt is, uit den aard 
der zaak de beste wezen zal. 
