(105 ) 
de Orchideën, door hem op die eilauden onderzocht, aldus 
schrijft: Leur hauteur varie depuis deux à trois pouces 
„jusqu'à six pieds; elles n’arrivent à cette dimension que 
„dans quelques espèces grimpantes, et elles ne la dépassent 
‚que rarement.” 
Wat daartegen de hoogere volkomenheid van ontwikkeling 
aangaat bij gewassen, die van alle andere afwijken door het 
bijzonder eigenaardige en zeer onregelmatige maaksel hunner 
bloemen, — moet zeker minder op de grootte en schoonheid van 
deze gelet worden, dan op den toestand van hare bevruchtings- 
werktuigen, die den regelmatigen typus, welke de grondslag 
is van al die wonderbare en onregelmatige vormen, het 
naast bij komt. Maar al wilde men de grootte en schoonheid 
der bloemen tot maatstaf hiervan aannemen, zelfs dan nog 
zou men het mogen betwijfelen, of sommige Orchideën van 
den Indischen Archipel ook in dit opzigt door eene enkele 
uit andere werelddeelen overtroffen worden. Vooral verdient 
het geslacht Grammatophyllum uit dien hoofde vermeld te 
worden. Bene soort daarvan, Grammatophyllum seriptum, heeft 
zulke schoone bloemen, dat het in sommige landen alleen aan 
vrouwen. van vorstelijke afkomst vergund is, zich daarmede 
op te tooijen, waarom zij ook in de Molukken Prinsesse- 
bloemen genoemd worden. En toch, hoe schoon die ook wer- 
kelijk zijn, wordt dit gewas toch nog in grootte en pracht, 
van. bloemen overtroffen door onze Javaansche Grammato- 
phyllum speciosum, waarschijnlijk de fraaiste van alle bekende 
Orchideën. — Maar in volkomenheid van organisatie in den 
opgegeven zin behoeft zeker de Flora van den Indischen Ar- 
ehipel, sedert het bekend worden der geslachten Apostasia 
en Neuwiedia, uit Java, voor geene andere te wijken, en de 
welige plantengroei van Amerika en andere landen zal be- 
zwaarlijk iets kunnen aanwijzen, dat daarmede te vergelijken 
is, In geen ander geslacht van deze uitgebreide familie treft 
men de bevruchtingsorganen onderling zoo volkomen en regel- 
