(107 ) 
moedde, bij de Opcideën voorkomt, en hetzij, gelijk bij 
deze plant, voor eene ontaarding, die den eigenlijken regel- 
matigen grondtypus weder zoekt te naderen, vof, zelfs in en- 
kele Oost-Indische gewassen, voor een normalen toestand te 
houden is. Als voorbeelden van zulk eene in alle opzigten 
normale organisatie, noemde ik toen ook Apostasia en Neu- 
wiedia Mijne masporingen hadden mij namelijk overtuigd, 
dat zij, in weêrwil van hun driehokkig ovarium, evenmin 
als Cypripedium, waarin het ovarium dikwijls eveneens is 
gevormd, van de Orchideën kunnen afgescheiden worden. 
Daarbij deed ik opmerken, dat, al vindt men soms in zekere 
Orchideën drie antheren, of zelfs drie min. of meer niet aan 
elkander verbondene stamina, daaruit nog niet volgt, dat 
men dit getal als grondslag van den typus der Orchideën 
zou moeten aannemen. 
Doch voordat ik tot de behandeling van dit onderwerp 
overga, is het misschien. niet overbodig, met een enkel woord 
van de zonderlinge en onregelmatige. gedaante te gewagen, 
waardoor zich in het algemeen de Orchideen in hare bloe- 
men kenschetsen. In het geheele plantenrijk spreidt de na- 
tuur geene zoo verscheidene en tevens zoo allerzonderlingste 
vormen ten toon. In sommige bloemen. gelooft men naboot- 
singen te zien van allerlei gedierte, vooral van insekten, ka- 
pellen, spinnen, schorpioenen, ja zelfs van het. menschelijk 
ligehaam; kortom de verscheidenheid en zonderlingheid dier. 
vormen is zoo groot, dat de verbeelding daarin allerlei overeen- 
komsten meent te vinden. Is deze eenmaal opgewekt en aan 
zich zelve overgelaten, zoodat de natuurwetten, die op grondig 
onderzoek berusten, uit het oog verloren worden, dan schept 
zij zich de vreemdste hersenschimmen, en worden zij, die zich 
in hunne beschouwingen en nasporingen aan eenen z00 on- 
zekeren gids toevertrouwen, maar al te ligt verleid, om 
zieh door toevallige overeenkomsten te laten verschalken, den 
schijn voor het wezen te nemen en daaruit de ongerijmdste 
