(125) 
la hauteur d'environ sin pieds. Ils sont extrémement haut 
montez, et ont le cou fort long. Le corps nest pas plus 
gros que celui d'une oye. Als sont tout blancs, excepté 
un endroit sous Vaile qui est un peu rouge. Ils ont un 
bee d'oye, mais un peu plus pointu; et ses doits des pieds 
separez, et fort longs. ls paissent dans les lieux maré- 
cageuz, et les chiens les surprennent souvent, à cause qu'il 
leur faut beaucoup de temps pour s'tlever de terre. Nous 
en vimes un jour un à Rodrigue, et nous le primes à la 
main tant ü étoit gras: c'est le seul que- nous y ayons 
remarqut; ce qui me fait croire qu'il y avait été 
poussé par quelque vent à la force duquel il n'avoit pú 
résister. Ce gibier est assez bon?” Deze beschrijving is 
vergezeld. van eene afbeelding, die den vogel op omstreeks 
35 der natuurlijke grootte voorstelt. Ik zal nu deze 
beschrijving en afbeelding nader toelichten. Om dit ech- 
ter beter te kunnen doen, en om een duidelijker denkbeeld 
van dezen vogel te verkrijgen, heb ik in Fig. 1 de af- 
beelding van reevar teruggegeven *). 
Laten wij intusschen eerst onderzoeken, wat de meening 
van andere natuurkundigen over dezen vogel is. Hamer 
en STRICKLAND zijn, zooveel ik weet, de eenigen, welke 
hieromtrent hunne denkbeelden geopperd hebben +). Aan 
het bestaan van dit groote dier werd door hen geenszins 
getwijfeld, hetgeen ook niet wel mogelijk is, daar de op- 
gaven van LEGUAT te precies zijn en hij het, op verschil- 
lende tijden en op twee aanzienlijk van elkander verwij- 
*) Bij de voordragt in de gewone vergadering der Natuurkundige 
Afdeeling van de Koninklijke Akademie van Wetenschappen van 
den 3lsten October 1857 was zij ter natuurlijke grootte voorgesteld. 
+) Men vindt ook in VALENTIJN. V. Il, 152, eenige regelen over 
den Géant van Leevar. blijkbaar uit dezen schrijver zelven ontleend. 
De vraag van VALENTIJN, of deze Géant niet misschien de Dodo kan 
zijn, heboeft in onze dagen geene nadere toelichting. 
