(128 ) 
LeGvar, zooals wij boven vermeld hebben, zeer goed wist, 
hoe een Flamingo er moest uitzien. 
Wat ons betreft, zoo aarzelen wij geen oogenblik, dezen 
Géant van reGvar voor een Waterhoen te verklaren, en wel 
om de volgende redenen: 1°, heeft deze vogel den habitus der 
waterhoenderen in zulk eenen graad, dat een ieder, die een 
weinig oefening in het herkennen der diervormen heeft, 
hem daarvoor zal houden; 2°% pleiten ‘hiervoor de buiten- 
gewoon lange teenen; 83°. is de vorm van den staart 
met de tot aan zijn einde reikende onderste dekvederen en 
zijne opgerigte houding volmaakt als bij de waterhoende- 
ren; 4°. toont de teekening van recvar duidelijk, dat de 
bovensnavel in eene soort van afgeronde plaat verlengd 
was, die zich over het voorhoofd en over de oogen uit- 
strekte: geheel op dezelfde wijze, zooals wij die bij de 
meer eigenlijke waterhoenderen, te weten Gallinula, Porphy- 
rio en Fulica waarnemen; en eindelijk 5. zijn ook de 
uitdrukkingen van rrevar gibier” en „assez bon’ van 
toepassing op de waterhoenderen. 
Heeft men eens aangenomen, dat deze vogel tot de fa- 
milie der waterhoenderen behoort, — en ik weet inderdaad 
niet, in welke andere groep men hem met eenige waar- 
schijnlijkheid zoude kunnen plaatsen, — zoo ontstaat de vraag, 
onder welk geslacht dezer familie hij meer bepaaldelijk zou 
kunnen worden gerangschikt. Dat hij niet als eene koet 
(Fulica) kan worden beschouwd, bewijzen zijne niet door 
lapachtige vliezen omzoomde teenen. Hij moet derhalve of 
tot het geslacht Porphyrio of dat van Gallinula gebragt 
worden; want voor eenen Ral (Rallus) zal men hem, daar 
hij den staart opgerigt draagt en eene voorhoofdsplaat heeft, 
toch miet willen houden, en evenmin voor eenen kraan 
(Grus), welk geslacht zich ten naaste aan Rallus aansluit. 
Het geslacht Porphyrio, ofschoon zoölogisch en geographisch 
zeer natuurlijk, en zoo zeer in het oog vallend door de 
