(129 ) 
fraaije min of meer blaauwe kleur der vederen, wijkt eigen- 
lijk door geene andere kenmerken van Gallinula af, als 
door een hoogeren snavel en eironde neusgaten, terwijl die 
van Gallinula langwerpiger zijn. Daar nu de teekening 
van onzen vogel langwerpige neusgaten vertoont, en ook 
zijn snavel, voor zoover men zijnen Yorm op de afbeelding, 
waar hij grootendeels van boven gezien voorgesteld is, min- 
der hoog schijnt geweest te zijn dan bij de Porphyrio’s; daar 
eindelijk ook zijne kleur zeer afwijkend is van die der 
Porphyrio’s, zoo meenen wij hem tot het geslacht Galli- 
nula te moeten brengen. 
Wij willen nu mog onderzoeken, voor hoever de juiste 
verhouding der verschillende deelen van onzen vogel op de 
afbeelding van reevar is in acht genomen. Daar er zelfs 
in onze dagen, behalve worr, naauwelijks kunstenaren ge- 
vonden worden, welke in dit opzigt zonder feil zijn, zoo 
kan men nog minder verwachten, dat het tegenovergestelde 
zou hebben plaats gehad in den tijd, waarin reauar leef- 
de, en bij een eenvoudigen liefhebber; vooral daar zijne af- 
beelding het voorwerp op eene zoo buitengewone reductie 
(àl) voorstelt. Wij hebben in onze verhandeling over de 
Dodo's reeds aangemerkt, dat de overgeblevene ruwe tee- 
kening van den Dodo van Mauritius in VAN NECKS reize 
veel natuurlijker en juister geteekend is dan al de door 
Europeaansche schilders. van dezen tijd gemaakte afbeeldin- 
gen, op welke de arme Dodo tot een waar monster ge- 
transformeerd werd, en waar de achterteen van de op den 
voorgrond geplaatste poot geregeld verkeerd is aangezet en 
in eene verkeerde rigting staat. Ofschoon nu de habitus 
van den Géant op de teekening van rrevar zeer goed is 
teruggegeven; ofschoon de houding der pooten, vooral die 
der teenen, niettegenstaande de moeijelijke perspectivische 
voorstelling, op deze plaat veel meer studie naar de natuur 
en meer oplettenheid verraadt dan zich de schilders van den 
VERSL, EN MEDED. AFD. NATUURK. DEEL VII, g 
