(14 ) 
in de Flora van deze eilanden, Niet minder treffend is de op- 
merking, dat men al deze verschijnselen in Nieuw-Zeeland *) 
herhaald ziet. Men mag derhalve vooronderstellen, dat, in 
de huishouding der natuur, op beide Beographische groe- 
pen van eilanden, de plaats der landzoogdieren vervangen 
wordt door vogels; en hieruit mag men misschien wederom 
afleiden, waarom de voornaamste vogels van deze streken 
zulk eene buitengewone ontwikkeling en zulke eigenaardige 
vormen vertoonen. De menigvuldigheid der soorten en de 
beperking van ieder dezer op enkele eilanden of naar even- 
redigheid kleine plekjes grond, hebben beide voornoemde 
geographische groepen gemeen met de meeste overige lan- 
den der gematigde gewesten van het zuidelijke halfrond ; en 
deze verschijnselen zijn misschien op de Mascarenhas-eilan- 
den nog treffender dan op Nieuw-Zeeland. Beide landgroe- 
pen, wier Fauna nu reeds, waar het gebouw der hoogere 
dierkunde nog moet opgerigt worden, grootendeels tot de 
verledene geschiedenis wan den aardbol behoort, verdienden 
om deze redenen, zoowel als Madagascar en ook de eilan- 
den der Stille zee tot aan de Sunda-eilanden, meer dan an- 
*) Met uitzondering van eene rot, die echter misschien door sche- 
pen ingevoerd is, heeft men in Nieuw-Zeeland geen zoogdier aan- 
gêlroffen; ofschoon er, volgens de inboorlingen, aldaar eene, omstreeks 
twee voet lange, soort deeft of vroeger geleefd heeft. — Wij merken 
hier nog, ter voorkoming van mogelijke misverstanden, op, dat 
de eerste zeevaarders naar Indië, zooals het uit vele plaatsen hun- 
ner geschriften blijkt, op de meeste eilanden of plaatsen, waar zij 
landden, allerlei huisdieren, vooral hoornvee en varkens teruglieten, 
wier kroost hen, bij latere bezoeken, tot proviand verstrekte. Zij 
voerden aldaar niet zelden ook allerlei andere dieren in, en hier- 
door alleen kan men verklaren, hoe b. v. de groote landschildpad 
der Galapagos-eilanden tot Mossambique kan verbreid zijn, en hoe 
LEGUAT, HERBERT en anderen, onder de voortbrengselen der Mas- 
carenlias-eilanden, eenigen van herten, sommigen van apen of zelfs 
van witte kakatoe’s met eene roode kuif konden spreken. Zie b. v. 
HERBERT, l.c. p 544, 
