(226 ) 
het spectrum en de ligging zijner maxima geheel anders 
worden, wanneer de electriciteit onder den vorm van pluim- 
licht in eene luchtverdunde ruimte overgaat. In deze 
ruimte toch is dan mog dezelfde dampkringslucht aanwezig, 
maar sterk verdund, misschien wel even verdund als toen 
zìj zoo even in koolzuur verdeeld was; maar de druk, waar- 
onder deze verdunde lucht verkeert, is nu veel geringer, 
en de wijze van overgang der electriciteit is veranderd en 
onder den invloed van deze veranderingen of wel van eene 
van beiden is het spectrum van zoo even in zijne natuur 
geheel en al gewijzigd en in een ander omgezet. 
16. De tafel F bevat mijne waarnemingen op het licht, 
dat om den negatieven draad gloort en op de positieve 
pluim of meer bijzonder op het lichtende vonkje, dat zich 
op de uiterste punt van den positieven draad vestigt, Dit 
spectrum is geheel onafhankelijk van de natuur van het 
metaal, dat als polen dient. Zooals reeds uit de aanmer- 
kingen, onder de tafel geplaatst, blijkt, zijn de strepen, vooral 
die in het positieve licht, naar beïde zijden langzaam uit- 
vloeijend en zonder scherpe grenzen. Hier bestaat dus eene 
opvolging van heldere strepen en donkere tusschenruimten, 
die langzaam in elkander overgaan en waar de afstanden 
tusschen de maxima bijna overal gelijk zijn. Axosrmör 
maakt de opmerking, dat de luchtstrepen in het speetrum 
zeer weinig aan interferentie-strepen doen denken en noch 
met absorptie noch met interferentie in eenig dadelijk ver- 
band schijnen te staan. Hier daarentegen vindt men stre- 
pen, die volkomen aan interferentie doen denken, aan een za- 
mengesteld licht, dat in zijne verschillende deelen interfe- 
rentie ondergaan heeft en nu, door het prisma ontleed," de 
opvolgende maxima en minima toont, even ongeveer als licht, 
dat interferentie ondergaan heeft in een mica-blaadje in den 
bekenden toestel van wrepe. 
De omstandigheid, dat in het negatieve licht de strepen 
