(243 ) 
aanwijzing van den vochtweger en van den thermometer 
de ware sterkte des vochts, uitgedrukt door het getal kan- 
nen grondlikeur, welke bevat zijn in of kunnen voortge- 
bragt worden met 100 kannen van het vocht, gemeten op 
55° F. Daar nu de meting van het vocht niet op 55°, 
maar op de toevallige temperatuur bij de opneming ge- 
schiedt, is het noodig, dat het gemeten volumen van het 
vocht herleid worde tot datgeen, hetwelk het bij 55° zoude 
innemen. In de korte aanwijzing, welke de tafels vooraf 
gaat, wordt deze herleiding ook voorgeschreven; maar- de 
tafels, welke daartoe zouden moeten dienen, ontbreken. Het 
gevolg is, dat zij door de beambten der administratie niet 
aangewend wordt, en dus de brander te veel of te weinig 
betaalt, naarmate de temperatuur bij de meting hooger of 
lager is dan 55°. Het zoude niet moeijelijk geweest zijn, 
de tafels zoodanig in te rigten, dat de correctie, door de 
herleiding van het volumen tot 55° ontstaande, er in bevat 
ware, gelijk dit door rrArres in zijne vierde tafel en door 
GAY LUsSAC in zijne Table de richesse en alcool gedaan is. 
Deze correctie kan bij sterke gedestilleerde vochten tot 14 
procent stijgen; bij het ruwnat echter, dat weinig alcohol 
bevat en daardoor een geringer uitzettings-coëfficiënt heeft, 
is deze correctie steeds kleiner, en bedraagt zij bij 30° verschil 
van temperatuur nog niet } procent, zoodat hare verwaar- 
loozing hier van minder belang is. 
Hoewel de wijze, waarop de herleidingstafels berekend 
zijn, in der tijd niet schijnt te zijn bekend gemaakt, is het 
echter uit hare overeenstemming met de derde tafel van 
TRALLES hoogst waarschijnlijk, dat deze daarbij als grond- 
slag gediend heeft. Wanneer men aanneemt, dat de sterkte 
van den watervrijen alcohol gelijk staat met 197,3 pCt. vol- 
gens de in de herleidingstafels aangenomene eenheid, — of 
omgekeerd, dat 100 maten grondlikeur 50,7 maten watervrijen 
alcohol bevatten, — en men tevens opmerkt, dat bij rrarres 
16” 
