(244 ) 
de eenheid van soortelijk gewigt die van het water bij 
89° Eis, terwijl de Nederlandsche vochtweger tot het nul- 
punt inzinkt in water van 60°, vindt men bij eene zorg- 
vuldige vergelijking der beide tafels geene noemenswaardige 
verschillen. Daar nu aan de tafels van rrALLES ook nu nog 
door de meest bevoegde schrijvers, bij voorb. Burzemms, 
Lehrbuch der Chemie, 3° Aufl, Bd, VII, p. 150, poc- 
GENDORF, in Mandworterbuch der Chemie, 2e Aufl, 1857, 
Bd, 1, p. 511, de voorkeur boven andere gegeven wordt, 
mogen de herleidingstafels „geacht worden op een goeden 
grondslag te berusten. Intusschen vindt men bij rrALLKS 
de soortelijke gewigten slechts van 5 tot 5-pCt. alcoholge- 
halte. Om dus een volledig oordeel te vellen over de deug- 
delijkheid der herleidingstafels, zoude het noodig zijn, te we- 
ten welke methode bij de interpolatie voor de tusschen- 
gelegen procenten gevolgd is. 
Het bezwaar der branders heeft echter een anderen 
grond. De herleidingstafels geven de sterkte van het vocht, 
slechts in geheele procenten aan: de breuken zijn wegge- 
laten. Dit moge voldoende zijn bij gedestilleerd van 90 of 
100 pCt, zooals bij latere afstokingen verkregen wordt; bij 
het veel slappere ruwnat, welks sterkte gewoonlijk tusschen 
20 en 25 pCt. ligt, wordt eene naauwkeuriger bepaling ver- 
eischt. Wil men hier tot op één honderdste van de belast- 
bare hoeveelheid grondlikeur zeker zijn, zoo moet de sterkte 
niet in procenten, maar in vijfde procenten worden aange- 
geven. 
Dit is echter met den thans gebruikelijken vochtweger 
voor ruwnat, die slechts in tiende graden verdeeld is, niet 
mogelijk. Volgens de tafels is, bij 55° A, de aanwijzing 
des vochtwegers in vochten van 20 en 25 pCt. sterkte 1°,9 en 
2°,3; voor 5 pCt. verschil in sterkte is dus slechts 0°‚4 ver- 
schil op den vochtweger. Van daar dat, gelijk in den brief 
van Uwe Bxeell. reeds is opgemerkt, de tafels bij denzelf- 
