(258 ) 
met. hare geologische gesteldheid. De tijd ontbrak ons echter 
om op deze eenen meer dan oppervlakkigen blik te werpen. 
Het zij derhalve voldoende, hier aan te stippen, dat het 
grootste gedeelte van beide eilanden uit eene diluviale vor= 
ming bestaat. Beide, maar vooral Texel, verheffen zich tot 
eene niet onbelangrijke hoogte boven de zee. De bodem van 
het diluviale gedeelte bestaat grootendeels uit een mengsel van 
fijn zand met leem; het betrekkelijk aandeel van beide be- 
standdeelen is verschillend op onderscheiden punten. In dien 
bodem zijn verder talrijke gerolde steenen van allerhande 
grootte bevat, die geheel diegene herinneren, welke in den Urk- 
schen bodem en elders in ons noordelijk diluvium voorkomen. 
Duinvorming, en wel op eene zeer groote schaal, komt -al- 
leen langs de noord- en westkust van Texel voor. Daar- 
entegen bestaat de bodem van beide eilanden voor een ge- 
deelte ook uit ingepolderde gronden, die vroeger door de 
zee overdekt waren. Op Wieringen bevindt zich aan de 
zuidzijde de polder Waard-Nieuwland, die sedert 1846 in- 
gedijkt is. Op Texel zijn vier zulke polders, namelijk voor- 
eerst de polder Waal-en-Burg, welks eerste bedijking reeds 
dagteekent van 1488, doch na eene overstrooming in 1533, 
weder op nieuw in 1617 herhaald is *, Van mieuwere 
dagteekening zijn: het Bijerland, dat in 1835, en de kleine 
polder de Eendragt, die in 1846 bedijkt is. Deze drie 
polders maken eigenlijk een zamenhangend geheel uit en 
vormen het grootste gedeelte van den noordwesthoek des 
eilands. Met den aan de zuidwestzijde gelegen Prins-Hen- 
drikspolder, mede in de jaren 1846— 1847 bedijkt, stellen 
deze gezamenlijke poldergronden ongeveer een derde van 
het geheele eiland daar. 
De bodem in deze polders is derhalve, althans wat de 
*) Deze én de overige jaartallen zijn ontleend aan de zeer naauw- 
keurige en fraaije kaart van Texel door J, 1. KIKKERT 1854. 
