OVER 
HET ELECTRISCH SPECTRUM; 
DOOR 
V.S. M. VAN DER WILLIGEN *). 
Lul 
HET SPECFRUM DER ELECTRISCHE VONK TUSSCHEN 
COAKS EN HOUTSKOOL VERGELEKEN MET DAT EENER 
KOOL-WATERSTOFVLAM. 
1. In een eerste stukje in deze Mededeelingen, heb ik 
doen opmerken, in tegenstelling der resultaten van ANG- 
srröM, dat de kool eigenaardige karakteristieke maxima in 
het electrisch spectrum geeft, even goed als de metalen, 
mits de spitsen digt tot elkander gebragt worden, en dat 
deze maxima volkomen zamenvallen met die van kool-wa- 
terstofvlammen, welke zoo naauwkeurig door svAN zijn on- 
derzocht. Hierbij gaat eene tafel, waarin de maxima van 
het spectrum eener gewone olielamp en van dat der elec- 
trische vonk van den toestel van RHUMKORFF tusschen, zeer 
vaste gaz-coaks (door drooge destillatie in de retorten ver- 
kregen) en tusschen goed uitgedroogde houtskool vergeleken 
zijn met die in het spectrum eener gewone stearine-kaars 
(eene bougie van BRANDON). De corresponderende punten 
in al deze spectra zijn op dezelfde lijn geplaatst, Onder 
begin groene band bijv., moet men den aanvang verstaan van 
een maximum van intensiteit, dat aan de minst breekbare 
”) Bij de Verhandeling over dit zelfde onderwerp, voorkomende 
op blz. 209 en volgg. is eene plaat gevoegd. Omtrent haar dient 
opgemerkt te worden, dat al de nummers aldaar betrekking hebben 
op het luchtspectrum, Tafel A, 
De punten van Tafel A. en B. zijn zooveel mogelijk vertikaal on- 
der elkander gebragt, wanneer zij gelijke afwijking hadden, en even 
zoo die van Lafel PF, A, en Tafel F, B, 
