C 21E ) 
Wanneer men de electrische vonk zonder condensatie van 
den geïnduceerden stroom. tusschen houtskool laat overgaan, 
geraakt deze spoedig werkelijk in brand; dan wordt het 
kalkspectrum hierbij duidelijk en volkomen weêrgegeven, 
hetgeen terugwijst op het kalkgehalte der houtskool, en 
waarbij de karakteristieke maxima der kool geheel en al 
door de heldere maxima der kalk onkenbaar worden ge- 
maakt. 
Mogt men al een enkel zwak maximum der kaars: niet 
op cgaks of houtskool terugvinden, dan zal men wel willen 
toegeven, dat de omgeving in het coaks- en koolspectrum 
veranderd is, waardoor al ligt zulk een maximum kan wor- 
den overdekt. 
4. Ik hecht bijzonder veel gewigt aan deze overeenstem- 
ming van de maxima der kool-waterstofvlammen met die 
van kool en coaks. Al aanstonds toch kan men hieruit be- 
sluiten, dat die maxima in de vlam allerwaarschijnlijkst niet 
aan kool-waterstof- zelve moeten worden toegeschreven; daar _ 
immers bij den overgang der vonk tusschen coaks of kool 
kwalijk aan de vorming van kool-waterstof kan worden ge- 
dacht. ‘Len tweede bestaat er ook geen bijzondere grond 
om deze maxima aan koolzuur toe te schrijven. Zoowel in 
de vlam als door de electrische vonk, wordt er stellig kool- 
zuur gevormd, maar even zeker is in beiden fijn verdeelde 
kool aanwezig. De strepen in de electrische spectra der 
metalen. toonen aan, dat zulk soort van stoffen in den 
toestand van fijnste verdeeling, in het electrisch spectrum 
karakteristieke strepen. geven die, wijl zij ook in andere 
gazsoorten (als stikstof en chlorgaz) zijn waargenomen, on- 
afhankelijk van het proces der oxydatie zijn. En niette- 
genstaande mijne aanhoudende oplettendheid, heb ik, wan- 
neer de vonk in koolzuur tusschen platinadraden over- 
sprong, niets kunnen terugvinden wat op. het koolspectrum 
terugwees, behalve alleen eene eenigzins breedere en ver- 
