(31 ) 
verbroken, de wegvloeijing mogelijk, en de instorting, dat 
is de. verzinking, moest, volgen. 
Wanneer „mende geschiedenis dezer verzinking nagaat, 
dan merkt men daarbij op, dat zij in het voorjaar van 
1854 eerst merkbaar geworden is, en dat zij in 1855, 56 
en 57 meer en meer is waargenomen, altijd nadat de hooge 
waterstand, boven of gelijk met den kademuur, was afgewis- 
seld door een ageren rivierstand, die zelfs soms lager dan 
de fondering. van den kademuur gedaald was. 
4°, Na het ontstaan der holte, die bij het meer en meer 
wegloopen ‘van het loopzand grooter en grooter moest wor- 
den, en zich ook in de lengte naar de rigting van de 
ader loopzand en van den stroom moest uitstrekken, kwam 
de stand van het vallende water ook weldra op de hoogte 
van die, grondlagen waar eene. meerdere poreusheid bestond, 
en waarbij het dus niet geheel onwaarschijnlijk is, dat het 
zakwater uit den berg komende de gelegenheid vond, zich 
daarbij te voegen en tot de uitspoeling van de bedoelde 
holte mede te werken. 
Bene en andere stellingen aannemende, ontstaat natuur- 
lijk de vraag: wat men tot herstel kan aanraden. 
Daar wij de eerste oorzaak van de voorgevallen verzin- 
king, noch aan eene werking van den berg, noch aan cene 
aanvalling van den stroom kunnen toeschrijven, achten wij 
ook alle middelen, die mogten strekken die werkingen te- 
gen te gaan, zonder nuttige uitwerking en dus overbodig. 
Wij meenen dat het hier alleen geldt eene ontstane holte 
die ingezakt is, waarvan de aard zonder eene diepe op- 
graving niet ie bepalen valt, doch waarvan wij de over- 
tuiging hebben dat zij bestaat, en dat deze holte dus een- 
voudig moet worden aangevuld met betere gronden, waar- 
bij dan eenige de digtheid bevorderende werken kunnen 
worden gevoegd, ten einde de aangevulde verzinking voor 
nieuwe uitspoelingen te beveiligen. 
