(322) 
is, en dus ook die ten minsten twee imaginaire wortels heeft. 
Want 
3. Het is onmogelijk, dat een zelfde paar imaginaire 
wortels te gelijk de beide genoemde kenmerken te voorschijn 
roept, en zoowel de som van de tweede magten der wor- 
tels als van de tweede magten der omgekeerde wortels gelijk 
nul maakt. Want alleen de drie eerste termen, of de vijf 
eerste, (als men de sommen der vierde magten te hulp 
roept) bepalen het aanzijn van imaginaire wortels, hoe men 
ook de laatste overigen, dus ook, hoe men ook de vijf of 
drie laatsten verkieze te wijzigen, en omgekeerd. Het is alzoo 
onmogelijk, dat die gelijktijdige negativiteit van de tweede 
of vierde magten der wortels en der omgekeerde wortels 
van één zelfde paar wortels zou afhankelijk zijn. 
Eigenlijk is het dus overbodig op te merken: dat, als w? 
de som van de vierkanten der overige wortels is, (moge nu 
w? zijn — bt + of — be He? Jd? of enz.) 
onmogelijk 
2 (a? — a) Hw? of 2 (d — a) Hb He, 
te gelijk met 
2 2 
nm 
(a° + «°) b c 
nul of negatief kan zijn. Het valt echter ook ligt in het 
oog, als men er op let, dat het eerste vereischt 
ZZi? of Za > Za? tb HC? + enz. 
het andere 
lere Dn ali a al ot 
Zaar>ZaP Ea r + + En ze + enz. 
Al neemt men toch a ook nog zoo klein, wat het voordee- 
ligste is, zoo is daarom toch «? niet zoo klein, en zijn 
