( 365 ) 
Uit deze proef bleek mij nu, dat de heldere strepen, die 
ik vroeger op den lichtenden platinadraad had waargenomen, 
eenig en alleen het gevolg waren geweest van koperdeelen, 
waarmede zijne oppervlakte moet verontreinigd zijn geweest. 
4. De ijzerdraad, die ik gebruikte, konde ik niet veel 
verder dan tot aan de oppervlakte van het verdunde zwa- 
velzuur brengen: zoodra ik hem iets dieper trachtte in te 
brengen, eindigde de buitengewone toestand en ging de 
stroom onder sterke electrolyse als gewoonlijk zonder licht- 
verschijnselen door. De prismatische analyse van het licht, 
dat aan zijne punt werd gezien en dat betrekkelijk vrij 
sterk was, gaf de strepen, die in de tafel zijn aangeteekend 
en die of aan ijzer (gemerkt met b), of aan waterdamp, of 
waterstofgaz, of dampkringslucht zijn toe te schrijven. Het 
is dns eigenlijk het spectrum der heldere punt en van de 
lichtende vonkjes en niet van het glorende licht. Zamenhan- 
gende tinten konde ik echter in dit spectrum al zeer moeije- 
lijk of in het geheel niet bespeuren. 
5. Met koperdraad had ik dezelfde moeijelijkheid als met 
ijzerdraad. Ook dit konde ik niet merkbaar in de vloeistof 
indompelen; maar ik moest aan de oppervlakte blijven om 
nog het verlangde licht te verkrijgen. De ontleding gaf de 
strepen uit de tafel, die of aan koper (gemerkt met €), of 
wel aan waterstof of dampkringslucht zijn toe te schrij- 
ven. Van zamenhangende tinten kon ik alleen iets waar- 
nemen in het blaauw, hoewel het licht hier, even als bij 
ijzer, betrekkelijk zeer sterk was. 
6. Behalve verdund zwavelzuur heb ik ook ammonia li- 
guida en eene oplossing van nitras strontii als electrolyten 
beproefd; maar deze bleken te slechte geleiders te zijn, om 
het verschijnsel te geven. Een electrolyt, waarin aan de 
negatieve pool eenig ander gaz dan waterstof zou worden 
afgescheiden, en die voor deze proeven kon dienen, zal men 
wel bezwaarlijk aangeven. 
