( H' ) 



De llfcr Lnvuiii lieeft ceii groot gedeelte der proeven 

 viiii DEViLLE met uitstekend gevolg herhaald. Hij heeft 

 idzoo een oven voor deze proeven ingerigt, en uit stukken 

 bijtenden kalk daarvoor kroezen vervaardigd. Geen der 

 gewone brundstofl'en kon de vereischte hitte en de stnelting 

 van het platina te weeg brengen; doch het gelukte met coke 

 en de kleine nog brandbare, dusgenaatnde sintels, door het 

 rooster van een stoomketelfornuis gevallen en van asch en 

 slakken gezuiverd. De blaauwe vuurhitte was eigenaardig 

 en de vlam bijna 1 Ned. el lang. Nu smolt het platina 

 en het werd tot aan het hoogste gedeelte van den geslo- 

 ten kalk-kroes gesublimeerd , of het spatte terwijl het 

 kookte ; en ter bevestiging van het medegedeelde, bood de 

 spreker het gesmolten platina en de stukken van den ge- 

 bruikten kroes, waarop de platina-korrels verspreid liggen, 

 ter beschouwing aan. 



Belangrijk is het verschil door Dr. LEVOin in het spec. 

 gew. van gesmolten en van hetzelfde doch geplet platina 

 opgemerkt. Het gesmolten platina had, in water uitgekookt, 

 op O'C. een spec. gew. van 18,88. Hetzelfde platina ge- 

 plet, bad, uitgekookt in water, op 0° C. een spec. gewigt 

 van S0,89. Hetzelfde platina, gesmolten in de vlam van 

 steenkolengas door zuurstofgas aangeblazen, had op 0^ C. 

 een spec. gewigt van 19,95. Het platina op deze laatste 

 wijze gesmolten, was gemakkelijker pletbaar dan het in den 

 oven gesmolten, en had een spec. gewigt van 21,45 op 

 O'' C. Het platina wordt dus door het smelten niet digter, 

 zoo als DEViLLE meent; doch mogelijk moet het geringer 

 spec. gewigt aan kleine holligheden in het platina of aan 

 silicium worden toegeschreven, door eene barst in den 

 kalkkroes en afkoraslig uit de asch der brandstof. 



De spreker is ten slotte van oordeel, dat, als deze proe- 

 ven met zulk eene hooge temperatuur worden voortgezet, 

 en de gedragingen van vele anorganische stoflen daarbij 



