( 94 ) 



is, na meerdere proeven, moeten afgezien worden, en 

 werd de vergulding langs galvanisclien weg aangenomen. 

 Op deze wijze duurde het tot omstreeks het begin van 

 het voorgaande jaar, eer de commissie in het bezit was 

 van 6 galvanisch vergulde koperen stukken, en van één 

 stuk dat in het vuur verguld is. 



De ellen waren toen echter nog niet gereed: de laatste 

 hand moest er nog aan gelegd worden, te weten het af- 

 slijpen tot eene lengte, juist genoeg, opdat zij tot kopijen 

 van den meter zouden kunnen dienen. 



Na meerdere uitnoodigingen verklaarde eindelijk de Heer 

 E. WENCKEBACH, iu een schrijven dd. 'sGravenhage 10 

 Maart 1856, dat, onder de gegeven omstandigheden, aan 

 het gedane voorstel — het justeren en afwerken namelijk 

 van de eindvlakken der glazen ellen, — door hem wel 

 niet beantwoord kon worden. 



Het naauwkeurig afwerken der eindvlakken, zoo dat te- 

 vens de lengte der ellen binnen zeer enge grenzen met 

 den staudaard-meter zoude overeenkomen, was intosschen 

 het gewigste deel van de vervaardiging der kopijen van 

 den meter. De laatste hand ter voltooijing moest er nog 

 aan gelegd worden; en dit werd opgegeven! Demoeijelijk- 

 heid, die hieruit ontstaan was, duurde nog eenigen tijd, 

 totdat het aan uwe commissie gelukte, in den Heer ol- 

 i.AND te Utrecht iemand te vinden, die bereid was de taak 

 op zich te nemen, en die, door de goede volbrenging et 

 van, allezins getoond heeft haar meester te zijn. 



Nadat alzoo de stukken aanwezig waren, die tot ko- 

 pijen van de Nederlandsche standaards van den meter 

 en het kilogram moesten dienen, konden de eigenlijke 

 werkzaamheden der commissie een aanvang nemen. Wij 

 wenschen thans slechts kortelijk in breede trekken te ver- 

 melden wat verrigt is, om later de uitkomsten der verge- 

 lijkingen in getallen op te geven. Eerstelijk zullen wij over 



