( 119 ) 



leven zijn gebleven. De planten van Utrecht, welke zijn 

 in het leven gebleven, stonden, even als de overigen, vrij 

 goed, terwijl zich de zijtakjes bij velen begonnen te ont- 

 wikkelen en het waarschijnlijk was, dat deze ook spoedig 

 in lengte zouden toenemen. 



Uit het verslag van '2 Mei 1856 blijkt alleen, dat de 

 Heer hasskari, door ziekte is verhinderd geworden het 

 plantsoen van ïjiniroeaug te gaan bezoeken ; dat hein echter 

 van daar geene ongunstige berigten waren toegekomen. 



Tamelijk ongunstig was het beiigt van 1 April 1856. 

 Aan den meerderen reveil aldaar en het langer vochti"- 

 blijven van den humusrijken grond, schreef de Heer hass- 

 kari, het toe *], dat er Sé planten van die, welke door 

 Dr. JUNGHUHN werden aangebragt, waren gestorven, zoodat 

 het geheel getal aldaar bedroeg 40 C. Calisaya, 33 C. ovata 

 en 6 C. lancifolia. Van deze 79 planten stond een derde 

 gedeelte zeer weelderig en sterk, terwijl '■) planten bepaal- 

 delijk twijfel lieten of zij zouden behouden blijven. Daar- 

 entegen bevond er zich aan de meeste planten een groot aantal 

 takjes, waardoor een gunstig vooruitzigt op eene spoedig 

 mogelijke vermeerdering door stekken zou kunnen ontstaan. 



Van de Utrechtsche planten waren er twee in het leven 

 gebleven, die weelderig doorgroeiden. 



Hier houden de berigten over de aanplantingen van 

 Tjibodas en Tjiniroeang van den Heer hasskari., als As- 

 sistent-Resident belast met de kinakultuur op Java, die 

 kort daarna tijdelijk naar Europa is vertrokken, op. Zij 

 worden vervangen door die van den Heer Dr. junghuhn. 

 Inspecteur voor het Natuurkundig Onderzoek, door Z. Exc. 

 den Gouverneur-Generaal tijdelijk met de kuituur der kina 

 op Java belast. 



Onder de bemoeijingen des lleeren uasskaki, ten fwn- 



') Verslag van 1 April 185(1. 



