( 15>^ ) 



waarom liij alle nieuwe aaiipiaiitingeii op eeiic grootere en 

 O]) verschillende hoogten en plaatsen heeft aangebragt. 



Wat het eerste punt betreft, wordt vooral aangevoerd de 

 ongunstige gesteldheid van de gronden te Tjibodas voor de 

 kinakultuur en voor eene grootere uitbreiding daarvan. Dit 

 blijkt uit de volgende punten: 



1°. Dit plantsoen bevindt zich op eeneu smallen bcrgrib, 

 die opwaarts tusschen twee diepe kloven met bijna lood- 

 regto zijwanden, de Tjibodas aan den eeneii en de Tji- 

 walen aan den anderen kant, al smaller en steiler toeloopt, 

 en reeds ter hoogte van een paar honderd voet boven de 

 tegenwoordige opzienerswoniiig zoo steil en smal wordt, 

 dat bezwaarlijk nog iets met vrucht geplant kan worden. 

 Eene uitbreiding ter zijde op de naburige en niet minder 

 steile bergribben, wordt belet door de genoemde diepe klo- 

 ven, welke de communicatie zeer beraoeijelijken. Al wor- 

 den deze op wegen in zigzng overschreden, zoo is daar- 

 mede toch geen voordeel behaald, uit hoofde de tegenover- 

 liggende ribben even zoo smal en de daarop volgende 

 kloven even zoo diep zijn als de vroegere. Ja, de tegenover 

 (Ie Tjibodas, aan hare regterzijde, liggende rib, Goenoeng 

 Batoe geheeten, is nog steiler en oueflener dan die, waarop 

 het kina-plantsoen staat. 



3". Der kinaplanting te Tjibodas hangt als het ware, 

 gedurig het zwaard van Damocles boven het hoofd, na- 

 melijk de werkzame krater van den Goenong Gedé, die 

 alle dagen uitbarsten en zand- en steenregens naar bene- 

 den zenden kan, waardoor, hetgeen door jaren lange vlijt 

 is tot stand gebragt, in tijd van weinige uren kan worden 

 vernietigd. Junghuhn heeft in 1843 de boomstammen 

 gezien, die, ten gevolge van de uitbarsting, deels door het 

 uit den krater omhoog geslingerd en dan neervallend puin, 

 deels door den stormwind, die door het plotselinge neer- 

 vallen van dat uitgeworpen gruis en lavnpuin werd ver- 



