( 163 ) 



geringe wijzigingen, op dezelfde hoogte moeten worden ge- 

 plant als in Zuid-Amerika; waarbij dan tevens de zeker- 

 heid wordt verkregen, dat insgelijks de overige natunr- 

 krachten, zooals de mate van luchtdrukking, van electri- 

 citeit en van vochtigheid der lucht (welke laatste tusschen 

 de keerkringen al weder in verband staat met den gemid- 

 delden warmtegraad en de hoogte der plaatsen boven de 

 zee) op gelijke wijze en in gelijke sterkte op de aange- 

 kweekte boomen zullen werken, als in hun oorspronkelijk 

 vaderland het geval is. 



Volgt men dezen regel, dan wordt gedaan wat redelij- 

 kerwijze gedaan han worden, om eenen gelukkigen uitslag 

 te waarborgen. Het overige moet de ondervinding leeren. 



Bij die temperatuurvergelijkingen van beide landen heeft 

 jüNGHUHN, voor Java, zich aan zijne eigene waarnemingen 

 gehouden, en voor Zuid-Amerika de voorkeur gegeven aan 

 de opgaven van natuuronderzoekers, welke, zoo als bods- 

 siNGAüLT, den standvastigen warmtegraad op zekere diepte 

 beneden den beganen grond aangenomen hebben voor de 

 gemiddelde temperatuur der lucht van iedere plaats of 

 hoogte. Dit geeft veel vastere, minder wisselvallige punten 

 van vergelijking, dan de zoo veranderlijke temperatuur in 

 de vrije lucht, waar een jaar lang voortgezette waarnemin- 

 gen nog niet eens voldoende zijn om het gemiddelde er 

 uit af te leiden. De stabele temperatuur onder den bodem, 

 b. v. ter hoogte van 2600 voet, wordt op de meeste plaat- ■ 

 aen in Zuid-Amerika opgegeven te zijn lé^.S Cels. ; in 

 het kinaplantsoen N". 11 op den Goenoeng Malawar, 

 6500 voet hoog, bedraagt zij 14,3° Cels., hetgeen dus 

 slechts een verschil oplevert van 0,2° en 2°. 



De voornaamste Kina- of Cinchona-soorten groeijen in 

 Zuid-Amerika, volgens humboldt, caldas, pöppig, wed- 

 USLL en a., op de navolgende hoogten. 



(Die soorten, welke men op Java bezit, zijn cursijf). 



