( 169 ) 



Ik heb gemeend, om liut helaiig der zaaV, de wefenschap- 

 jjelijke gronden door junghdhn voor zijn stelsel van ki- 

 nakultuiir aangevoerd, (e moeten uiteen zetten, omdat dit 

 afwijkt van dat, hetwelk tot dusverre gevolgd was. 



Een oordeel daarover, men zal dit met den Heer jung- 

 iiUHN eens zijn, kan slechts de ondervinding uitsjireken. 

 Het zou van mijne zijde, dat is, van hem, die meer als ver- 

 slaggever optreedt, in allen deele aanmatigend zijn om een 

 gevoelen daarover (e uiten, als zijnde ik natuurlijk van 

 alle lokale kennis ontbloot. De gronden echter voor jung- 

 HUBNs beweren hebben zooveel aannemelijks, dat men de 

 uitkomsten van die pogingen met gespannen verwachting 

 moet te gemoet zien. 



De berigten welke weldra volgden, en wel die betref- 

 fende de maand Augustus, getuigden van de voortdurende 

 pogingen en onafgebroken inspanning, in het belang der 

 goede zaak, van den Heer junghuhn. De plantsoenen te 

 Tjibodas en te Tjiniroerang waren in zeer voordeeligen 

 staat, dewijl de kinaboorapjes aldaar zigtbaar in hoogte 

 en grootte toenamen en er bijzonder gezond en welig uit- 

 zagen. Daar er nu reeds meer dan 2000 levende, deels 

 bewortelde en tot de overplanting reeds geschikte, deels 

 pas wortelschietende stekken voorhanden waren, die suc- 

 cessievelijk, eenigen vroeger, anderen later (naar gelang van 

 hunne grootte) toch allen binnen den tijd van 3 maanden, 

 op een ouderlingen afstand van 2.5 voet in het woud zouden 

 moeten worden overgeplant, was het noodig geweest eene 

 uitgestrektheid van den woudbodem, ter lengte van geza- 

 melijk 6250', bij eene breedte van 400 voet, te laten schooji- 

 maken, waartoe de Heer junghühn — om vooreerst in de 

 nabijheid van den aangelegden weg te blijven — de wou- 

 den tusschen de plantsoenen Gedong-banteng en Gedong- 

 badak en verder opwaarts gekozen had, die, alsnu het voor- 

 komen hadden verkregen van een groot Engelscli park. 



