( 202 ) 



maanschcn stam, als zoo vele dochters van éijiie moeder, 

 reeds voor lang gestorven en vermoedelijk wel niet weder 

 in liet leven terug te roepen. Elke dezer zusters doorliep 

 verschillende vormen van ontwikkeling, en xij zijn hierdoor 

 in den loop der tijden aan elkander zoo ongelijk gewor- 

 den, dat de verwantschap slechts door den gcoefendeii taal- 

 vorscher kon worden herkend. Door deze vergelijkende 

 studie zijn empirische wetten aan het licht gebragt, vol- 

 gens welke de klankvormen plegen gewijzigd te worden. 

 Spreker doet uitkomen, dat de physiologie der spraak er 

 naar streeft, deze empirische wetten tot rationeele te ver- 

 hefl'en. Hij wijst voorts op de pogingen, in liet werk ge- 

 steld, om de geschrevene taal meer aan de gesprokene gelijk 

 te maken, ja om voor alle talen eene en dezelfde phone- 

 tische schrijfwijze in te voeren, en besluit, dat deze uit- 

 komst nimmer kan verkregen worden, zouder dat de phy- 

 , sisch-physiologische analyse der spraak daartoe ten grondslag 

 worde gelegd. Deze tak der wetenschap wil eiken spraak- 

 klank, elk dialect, niet alleen ten opzigte vau het mecha- 

 nisme, maar ook van den physischen aard, met juistheid 

 omschrijven. — Met welk glansrijk gevolg de. verkregen ken- 

 nis reeds is toegepast, leert het onderwijs der doofstommen. 

 Spreker merkt aan, dat men bij de physiach-pliysiologi- 

 sche analyse der spraakklanken drie hoofdpunten heeft te 

 onderscheiden : 



1°. den physischen aard dezer geluiden, 

 2". de physische voorwaarden van hun ontstaan, 

 3'. de wijze, waarop aan die voorwaarden door zekere 

 bewegingen wordt voldaan. 



De beide eerste behooren tot het gebied der physica; 

 het derde tot dat der physiologie. 



Spreker wil zich voor het oogenblik tot den phy- 

 sischen aard der vocalen of klinkers bepalen. Bij de 

 beantwoording der vraag: toat een Minieer is, gewoonlijk 



