( -Zii) ) 



een vaste wijzer boven de gelijke verdeelingen van du 

 'Tootste roos. Aan het einde G van het liniaal II G is 



o 



een tweede wijzer, wijzende op de ongelijke verdeelingeii 

 der kleinere roos. De wijzer F is een weinig hooger ge- 

 plaatst, zoodat de wijzer G er onder door voorbij gaan 

 kan. Eindelijk is de as A naar boven verlengd en vier- 

 kant afgewerkt, om er een gewonen uurwerksleutel op te 

 kunnen zetten, en daarmede die as, de beide rozen, de 

 raderen A en B, het liniaal DD' en den wijzer G gelijk- 

 tijdig te bewegen. 



In de tiguur is N het ware Noorden, n het miswijzende 

 of magnetische Noorden, en dus Nra de miswijzing. De 

 ware koers is N O ^ N, (wijzer F) de miswijzende en afwijkende 

 koers, van het kompas, is OtN^N ongeveer, (wijzer G) 

 Door aan de as A, met den sleutel te draaijen, kaïi men 

 of de wijzer G op eene bepaalde streek brengen, en den 

 waren koers door den wijzer F aangewezen vinden; of men 

 kan de ware koers onder den wijzer F brengen, en de 

 overeenstemmende koers van het kompas door den wijzer 

 G aangewezen zien. 



Verlangt men alleen de afwijkingen van het kompas te 

 verbeteren, en den wijzer F de miswijzende streken te doen 

 aanwijzen, dan behoeft men slechts de beide rozen zoo 

 boven elkander te plaatsen, alsof de miswijzing gelijk nul 

 was. In dit geval zullen de punten N en ?ï geheel of zeer 

 nabij moeten overeenstemmen. 



Indien de roos zelf van het kompas, waarop gestuurd 

 wordt, ongelijk verdeeld is, om de correctie a toe te pas- 

 sen, dan moet de verdeeliug, waarop de wijzer G wijst, 

 eene gewone gelijke verdeeling wezen. De beide rozen van 

 het werktuig kunnen dan ingerigt wezen als eene gewone 

 schuivende roos. Of, zoo men wil, kan dan ook eene en- 

 kele, niet schuivende roos, op het werktuig volstaan. — 

 In dit geval moet echter de roos van het stnurkomp:is 



