( 25S ) 



üulke nvurdrijving urulci- den naam van e/hj'perclmmisclie" 

 bewijsvoering verwerpen. Al is liet doenlijk, uiterst ge- 

 ringe lioeveellieden strychnine te kunnen aanwijzen bij 

 oorspronkelijke verdecling in gedestilleerd water, dan ge- 

 lukt ditzelfde niet bij de aanwezigheid van eene gelijke 

 hoeveelheid in bloed, lever of' andere dierlijke zelfstandig- 

 lieden. Uit eene tabel van 16 vergiftigingen door strych- 

 nine toont TAYLOR aan, dat vóór en iii het geval van 

 PALMER, de strychnine slechts in 3 dezer gevallen is te- 

 ruggevonden, en dit nog wel alleen in de maag. Een 

 ieder, die zich onbevooroordeeld met dit onderzoek prak- 

 tisch heeft bezig gehouden, zal dan ook hierin toestem- 

 men, dat het een zeer groot verschil is, of de strychnine 

 en deele nog al dan niet in de maag voorhanden bleef. 

 Wanneer in vivo \ of zelfs ff grein was genomen, dan 

 kon men uit het overblijfsel daarvan in de maagconteiita 

 meestal nog duidelijk reactie verkrijgen, — namelijk, in- 

 dien de goede wijze van afzondering en opsporing was 

 gevolgd. Daarin echter werd volstrekt niet steeds te werk 

 gegaan volgeus de beste voorschriften, en iu meer dan 

 eene beschrijving daarvan kon het bekende misbruik van 

 het koolfiltrura de eenvoudige oorzaak zijn geweest van 

 het mislukken der ontdekking. Doch ook wanneer men 

 werkt volgens de meest geschikte methoden, dan nog zijn 

 velen er niet in geslaagd, minima strychnine in bloed of 

 weefsels op te sporen. Ook bij ons te lande is dit on- 

 derzoek onlangs ex professo in het werk gesteld door 

 Dr. DE VRIJ en den Heer van der burg, terwijl zij hunne 

 uitkomsten in haaxman's Tijdschrift voor wetenschappelijke 

 Fharmacie hebben medegedeeld. Het is hun gebleken, dat 

 zij, met de grootste zorg en in gevolge de meest beproefde 

 wijzen werkende, na het dooden van jonge honden door 

 j grein strychniue, niet in staat waren, deze in bloed, 

 lever, nieren, zelfs niet in de darmen terug te vinden of 



