{ iü4. ) 



Daarenboven kan bij deze jiroef de bcsclueven vetwarrin;^ 

 met aniline in bet geheel niet voorkomen ; haar zag ik 

 bij de galvanische proef niet verkleuren. Intusschen is het 

 van behing na te giian, of geene andere dan de reeds ge- 

 noemde alcaloïden of werkzame piantenbeginseien bij deze 

 proef eene dergelijke verkleuring ondergaan als de strych- 

 nine. Voor zoo verre ik deze alsnog heb beproefd, vond 

 ik bij geen daarvan volkomen hetzelfde verschijnsel terug, 

 dat door strychnine wordt gegeven. Geen de minste 

 twijfel bestond bij atropine, aconitine, chinine, colchicine, 

 delphinine, narcotine, picrotoxine. Eenigen, doch slechts 

 geringeu twijfel lieten codeïne en morphine; de donkere 

 verkleuring aan de randen der kristalletjes speelde echter 

 meer in het blaauwgroen en zwarte dan in het schoone 

 purper der strychnine. Alcaloïden echter, met welke men 

 zich hier meer zou kannen vergissen, zijn de solanine en 

 veratrine. Zij worden bij de galvanische proef even schoon 

 violet als de strychnine. En toch kan men hier alle 

 misvatting zeer gereedelijk vermijden, door het verdachte 

 ligchaam (op dezelfde wijze als zulks voor de proef met 

 bichromas potassae noodig wordt bevonden) vooraf eeni- 

 gen tijd alleen aan de inwerking van het zwavelzuur te on- 

 derwerpen, zonder galvanischen stroom. Solanine en vera- 

 trine worden dan van zelve violet, indien men slechts eeni- 

 gen tijd wacht, terwijl men, zooals bekend is, het optre- 

 den der verkleuring bij de veratrine nog door verwarming 

 kan bespoedigen. Dit is het geval niet met de strychnine: 

 wanneer men geen bichromas potassae toevoegt, of wanneer 

 men geene galvanische werking bijbrengt, blijft die op den 

 duur in sterk zwavelzuur ongekleurd. 



Wanneer men zamenvat de verschillende moeijelijkheden, 

 die tot eene zekere uitspraak tot aanwezigheid van spo- 

 ren strychnine behooren te worden overwonnen, zoo valt 

 het niet te ontkennen, dat het chemisch bewijs der ver- 



