( Ü72 ) 



wing /OU winnen, wanneer men voor iedcren bijzondercii 

 lichtstraal dadelijk de beide aclitervnlgende brekingen in 

 rekening bragt. liet gelukte mij, ook langs dien «eg, liet 

 vraagstuk op te lossen; maar de einduitkomst, die ik hier- 

 door vond, kwam niet geheel met de aangehaalde Ibrmule 

 overeen. Altijd geneigd deze bekende en als het ware 

 geijkte formule voor onfeilbaar te houden, zocht ik op alle 

 mogelijke wijzen naar eeriigen misslag in mijne latere be- 

 rekeningen, doch vruchteloos. Dit voerde mij natuurlijk 

 tot een vernieuwd nasporen van mijne vroegere oplossing, 

 en zoodoende ontdekte ik, dat die vroegere oplossing eene 

 onnaauwkeurigheid van beschouwing inhield, waarvan de 

 invloed slechts in rekening behoefde gebragt te worden, 

 om hare uitkomst met de later gevondene te doen over- 

 eenstemmen. 



Hieruit volgt nu noodwendig, dat, zoo ik mij niet be- 

 drieg, de aangehaalde formule niet volkomen naauwkeurig 

 is; en daar deze onnaauwkeurigheid zich voorzeker ook 

 in de zijdelingsche aberratie, en in de verhouding van de 

 krommingen der vdór- en achtervlakken van aplanatische 

 linzen moet doen gevoelen, achtte ik haar van genoegzaam 

 belang, om er de aandacht van meer bevoegden op te ves- 

 tigen, en diensvolgens mijne boven bedoelde berekeningen, 

 ter vervulling der mij opgedragen spreekbeurt, aan de 

 Akademie aan te bieden. 



De aangehaalde formule *) is, voor eene biconve.xe lins: 



mF cm 2mj-lm--ll (m+3)(m— J]^ n .2 



F=f= (2J 



{m — l){r -\- r') 



*) Zie Natuurkundige SlcUmr/en ilnor wijUm w. we.vckebacu, 3"*= 

 druk, pag. 174. 



