( 2'Jl) ) 



evüiimiii als mij gclukkuii, den ring van Satunius op vele 

 dagen, uren achtereen, bij iierhaling stelselmatig uit te 

 meten, en daardoor ontbreekt het nog aan de metingen, 

 die men voor een beslissend onderzoek omtrent de stel- 

 ling zoude kunnen wenschen. Secchi heeft echter den 

 ring, hoezeer niet dikwijls op vele uren van denzelfden 

 nacht, toch in vele verschillende nachten uitgemeten, eii 

 ook deze metingen moesten aan zekere voorwaarden vol- 

 doen, om niet tegen zijne stelling te strijden. Men ziet 

 reeds bij den eersten blik, dat de nieuwe metingen van 

 SECCill onvergelijkelijk beter met elkander overeenstemmen 

 dan de vroegere, die ik in mijn vorig opstel heb mede- 

 gedeeld. De verschillen met het midden zijn bij de eerste 

 helft der metingen zoo gering, dat men niet ligt op het 

 denkbeeld zoude komen, om ter hunner verklaring eene 

 bijzondere stelling ter hulp te roepen. In de tweede helft 

 dier metingen vindt men grootere verschillen ; maar het 

 zijn juist de grootste verschillen, die het hevigst tegen de 

 stelling van seccui strijden, ter wier bevestiging zij moesten, 

 strekken. Men behoeft slechts eene eenvoudige redene- 

 ring om zich te overtuigen, dat inderdaad de stelling van 

 sisccui met zijne nieuwe metingen niet kan worden over- 

 eengebragt. 



Secchi heeft den ring van Saturnus op den IG"!^" Janu- 

 ari) 1856 het langst achtereen, namelijk gedurende 3"23™, 

 uitgemeten. Bij de metingen van dien dag vindt men 

 inderdaad in het genoemd tijdvak eene afwisseling, be- 

 staande in een schijnbaar trapsgewijze kleiner en weder 

 grooter worden van den ring; maar die afwisseling is met 

 de stelling van .secch[ niet te rijmen. Naar de metingen 

 van den genoemden dag is de groote as in den tijd van 

 een lialf uur 0",334 afgenomen, en naar de stelling kan 

 die afneming, als zij het snelst is, in dat tijdvak niet 



