( ijy2 ) 



sterretijd, hebben plaats gegrepen. Dit is niet slechts in 

 strijd met de meting van den O^"" rebruarij, maar geeft 

 ook een minimum voor den IZ'^^" Eebr. te G^öÜ™ sterre- 

 tijd, als wanneer, naar de metingen, omtrent een maximum 

 moet hebben plaats gehad. Den :}<''=" Maart te ^"29'» ster- 

 retijd verkreeg seccmi zijne allerkleinste uitkomst. Neemt 

 men dit tijdstip voor een minimum, zoo moet, naar aan- 

 leiding daarvan, een maximum hebben ])laats gegrepen den 

 4den Maart te 6"25™ sterretijd, en dien dag te óoSS" 

 Verkreeg .sECcni eener zijner allerkleinste uitkomsten. In 

 het algemeen moet het duidelijk blijken, in hoever de nieuwe 

 reeks van metingen, door seccmi volbragt, aan zijtie stel- 

 ling voldoet, vvanneer men de tijdstippen, waarop hij zijne 

 grootste en kleinste uitkomsten verkreeg, bij die verge- 

 lijkt, op welke, naar zijne stelling, de grootste en kleinste 

 waarden van de groote as vallen moeten. Bij de eerste 

 metingen der nieuwe reeks vindt men in het geheel geene 

 verschillen van eenige beteekenis. Bij de latere vindt 

 men grootere verschillen, die zouden kunnen doen ver- 

 moeden, dat de groote as des rings zich inderdaad, van 

 omtrent 40",3 tot omtrent 41",1, verandert. Dit schijnt 

 vrij wel overeen te komen met de uitkomst, door seccui 

 uit zijne eerste reeks van metingen afgeleid ; maar door 

 die eerste reeks bepaalde hij ook een minimum op den 

 24sten December 1855 te 4°10"> sterretijd en de omwen- 

 telingstijd op ]4",238 sterretijd, en deze uitkomsten zijn 

 met de tweede reeks volstrekt niet te rijmen, ofschoon die' 

 onmiddellijk na de eerste is volbragt geworden. Om dit 

 duidelijk in te zien, behoeft men slechts de grootste en 

 kleinste uitkomsten, door de onmiddellijke meting verkre- 

 gen, bij de tijdstippen der maxima en minima te ver- 

 gelijken, zooals die uit de stelling voortvloeijen. Men 

 vindt aldus: 



