( ;iOi: j 



Do VouizitLev zegt ten slotte tot het iloeii van ilit vooi 

 stel niet door zijne persoonlijke beschouwing ;ils lid der 

 voormalige geologische commissie, maar iils tegenwoor- 

 dige Voorzitter der Afdeeling geleid te worden. Hij vïfenscht 

 langs dien weg tot de kennis der waarheid te komen, en 

 den Heer Minister van de deugdelijkheid der motieven te 

 overtuigen, die de Akadeinie in hare jongste vergadering 

 tot het bekende besluit geleid hebben. Ilij opent alsnn 

 èe beraadslaging over zijn voorstel. 

 1^ In de levendige daarover gevoerde wisseling van ge- 

 dachten, wordt door sommige leden liet nut eener derge- 

 lijke inlichting betwijfeld, en de wensch uitgedrukt, dat 

 de Afdeeling buiten verdere bemoeijiug blijve met deze 

 voor baar zoo tijdroovende zaak. Door anderen wordt 

 betreurd, dat men in de jongste vergadering de leden der 

 door den Minister benoemde commissie buiten de moge- 

 lijkheid stelde eener officieuse mededoeling, waartoe zij zich 

 alstoen bereid noemden en waartoe nu de pas is afgesne- 

 den; zij hebben het besluit, waarvan spraak is, ongepast 

 geacht, en begrijpen dat de Minister daarop geen ander 

 dan het gegeven antwoord heeft kunnen geven. Sommige 

 leden doen uitkomen, dat de motieven, welke tot het be- 

 sproken besluit voerden, zeer onderscheiden waren ; waaraan 

 anderen toevoegen, dat de leden der door den Minister be- 

 noemde commissie slechts tot zelfverdediging hunne goedkeu- 

 rende stem aan dat besluit gaven, opdat blijken mogt, dat 

 zij geene reden hadden om voor de openbaarmaking te 

 vreezen. Enkele leden zouden zich alleen met het denk- 

 beeld van een gesprek met den MiTiister kunnen vereeni- 

 gen, zoo het tot eene disculpatie moest strekken. Hierte- 

 gen verzetten zich anderen en bepaaldelijk de Voorzitter, 

 die meent dat geene verontschuldiging te pas komt, maa» 

 sleclits toelichting in den door hem besproken zin wen- 

 schelijk is. De Secretaris zegt dat hij bij uitsluiting tol 



