( 331 ) 



dent cette couleur chez les individus vivants, lorsqu'elles 

 ont été raouillées par la pluie: si, dans eet état, on vient 

 h les toucher ou &, les frotter avec les doigts, ceux-ci 

 se trouvent aussitöt rougis par la couleur pourprée qui a 

 déteiut sur eux; et, eu sécliaiit, ces mêmes plumes re- 

 prennent leur éclat primitif. Sur la dépouille de Toiseau» 

 aucun eflet semblable iie se produit *). 



Dat de roode kleur der vleugeis, bij doode voorwerpen 

 van deze vogels, door den invloed van het water niet de 

 minste verandering ondergaat, was ons reeds vroeger be- 

 kend, eu werd door herhaalde proeven, zoowel met zui- 

 ver regen- als welwater genoegzaam bevestigd. Slechts dan, 

 wanneer de doode veder eenigen tijd lang in verdund Am- 

 monia ofNn zeep in water opgelost, gelegd werd, konden 

 wij het verschijnsel waarnemen, dat de roode kleur zich aan 

 deze oplossingen had medegedeeld, en dat dien ten gevolge 

 de donkerroode kleur der veder in bleekrood veranderd was. 

 Onmogelijk was het daarentegen, bij gebrek aan levende voor- 

 werpen, het door verreaux opgegeven verschijnsel behoorlijk 

 na te gaan. Intusschen bood de Zoölogische tuin te Amsterdam 

 weldra ook hiertoe de gelegenheid aan, en stelde den Directeur 

 van deze inrigting, den Heer westerman, en mij in staat, 

 hieromtrent waarnemingen te doen bij verscheidene levende 

 voorwerpen van Mus. violacea, persa en macrorhynchos. 

 Het bleek nu inderdaad, dat de roode kleur aan de vleu- 

 gels van deze vogels, wanneer de vederen geheel doornat 

 waren, bleeker werd, maar terugkeerde, zoodra de vederen 

 geheel opgedroogd waren. Een toeval gaf ons zelfs het 

 onmiddellijk bewijs aan de hand, dat het terugkeeren van 

 de roode kleur bij deze vogels slechts onder den invloed 

 van het leven kan plaats hebben, en leerde ons tevens eeii 

 ander verschijnsel kennen, te weten, dat deze roode kleus 



') Chenu. Encydviiéiba. Oueuax. 11, bb, 



