( 23 ) 



teeren, zijn zeldzaam — ik kan mij althans daarvan op 

 het oogenblik geen voorbeeld herinneren — ; maar bij de 

 bloemdeelen komt het menigmaal voor, dat eene geheele 

 reeks van deelen, een gaasche verticillus floralis, geheel 

 of bijna geheel verdwenen is, waardoor dan van zelf het 

 geregeld alterneeren der verschillende kransen onmogelijk 

 wordt. 



Ten aanzien van de inplanting der deelen ia het alge- 

 meen bekend, dat, even als men de bladen zeer dikwijls in 

 een bladsteel {petiolus) en eeaen boord of schijf (lamina 

 of limbus) kan verdeelen, men even zoo de bloembla- 

 den dikwijls kan verdeelen in een steelgedeelte, het na- 

 geltje of de imguis, b. v. Diantlius, en een vrij, uitgespreid 

 gedeelte, boord of schijf; even zoo de meeldraden, welker 

 pamentum den bladsteel, de anthera de bladsohijf verte- 

 genwoordigt; zelfs in de folia carpellaria kan men, zoo 

 als wij straks zagen, de bladsc/ui/ in den wand der ovaria, 

 den h\a,dsteel in het podoift/nium herkennen. 



Maar, welke is nu de oorzaak, dat de kelkhlaAen (sepala) 

 ïoo ver ik mij althans herinner of in alle afbeeldingen, 

 die mij voor oogeu gekomen zijn, gezien heb, nooit ge- 

 iteeld zijn? Waarom ontbreekt bij dit veranderd hlad de 

 steel ten allen tijde ? 



Ik meen mij dit op deze wijze (c moeten verklaren.- 

 Vroeger *) heb ik reeds getracht aan te toonen, dat van 

 bladeren en daarmede vergelijkbare deelen de topeinden 

 altoos het eerst gevormd worden, en dat de bijgroeijiug van den 

 voet veelal eerst later plaats heeft. Zoo ziet men in den 

 knop van een RJtododendron maximum, midden in den 

 winter, de aniherae bijna geheel gevormd, maar van deyi- 

 lantenta nog slechts een tlaauw s]joür. Zoo in vele an-- 



*) Tijüsch'iJÏ voor de Wis- en Naiuurhundige We/.cnschappen, uitge- 

 geven, door het Koninklijk NerlcrL Instituut I. (I?17J lil. 88—90. 



