( 25 ) 



deel, den steel, zoo dal er in. beginsel aanwezig mogt zijn, 

 tot ontwikkeling te brengen. Bij den gewonen Syring 

 (Syringa vulyaris) b. v., waar die schubben ontwijfelbaar 

 veranderde gewone bladen zijn, ziet men alle de aan de 

 lucht blootgestelde deelen dier schubben bruin van kleur 

 en verdroogd, en, als in het voorjaar die knoppen zich be- 

 ginnen te openen, groeijen de buitenste knopschubben niet meer 

 aan, als zijnde daartoe te droog en te stijf, maar wel de 

 binnenste, omdat hun benedendeel week en voor verdere ont- 

 wikkeling vatbaar gebleven is. Men ziet deze laatste schub- 

 ben zich dan ook verlengen, met den top, die vroeger aan 

 de buitenlucht blootgesteld was, bruin en verdroogd, maar 

 van onderen, het bedekt gedeelte, gi'oen en frisch. De nog 

 meer binnenwaarts (of wat op hetzelfde nederkomt, boven- 

 waarts) geplaatste schubben ziju door de bedekking der bui- 

 tenste geheel frisch gebleven, verlengen zich meer, en de 

 allerbinnenste gaan geheel in gewone, gesteelde bladen over. 

 Op gelijksoortige wijze heeft dit bij vele andere gewassen 

 plaats — en de bladknop (gemma) is in dat opzigt zeer 

 goed met den bloemknop (alabasirum) te vergelijken. 



^Vannee^ er eene uitzondering mogt worden gevonden op 

 den hierboven opgegeven regel, en er eene plant bestond 

 met (jes/eelde kelkbladen, zoude dat waarschijnlijk eene zoo- 

 danige zijn, waarbij de kelkbladen door daar om heen ge- 

 plaatste schutbladen [hraoteae] of andere beschutting geheel 

 en al bedekt waren. 



De grondvorm {type) der bloem, is de regelmatige, met 

 al hare kransen behoorlijk ontwikkeld. Bekend is het ech- 

 ter, dat daan'an vele afwijkingen plaats hebben, doch 7.66, 

 (hxt ook in eene schijnbaar onregelmatige bloem de regel- 

 matige grondvorm nog kan worden nagespoord, of, in som- 

 mige misvormingen, weder als op nieuw te voorschijn treedt. 



