l 



( ■'5'. ) 



met aiulere deiikbeelilcii vervuld, over het hoofd h;ij gcnieu. 

 Zoodra de buizen namelijk eenigeu tijd gediend hadden, 

 waren zij aan de uiteinden zwart geworden en de beiden 

 met groene pluira daar ter plaatse volkomen ondoorzigtig, 

 hetgeen niet weinig werd vermeerderd door een bijgekomen 

 metaalaclitigen neerslag. Hierin lag ook de reden, waaroni 

 ik het spectrum van den negatieven draad in deze buizen 

 niet nader konde onderzoeken, daar weldra niets meer van 

 de uiteinden van het licht kon worden gezien. Genoeg, 

 het was niet meer twijfelachtig, dat hier kool was afge- 

 scheiden ; en ik besloot, dat alle vier de buizen een spoor 

 van eene kool-waterstofverbinding (cene vlugge olie) moes- 

 ten bevatten, en wel die met groene pluim in veel groo- 

 ter hoeveelheid dan die met roode pluim. Alle informaties, 

 welke ik tot nog toe bij den maker liet inwinnen, bleven 

 zonder resultaat, en ik besloot dus den weg van het on- 

 derzoek iu te slaan, om in dezen tot een gewenscht einde 

 te geraken. 



5. Allereerst ben ik begonueu met zwaar kool-waterstof, 

 H' C, te onderzoeken, dat men mij op de bekende wijze 

 uit alkohol en zwavelzuur bereid had. Dit gaz heb ik 

 gebragt in de vroeger beschreven cilindrische buis met pa- 

 rallel glas en kranen van den Heer buddinoh. Zuiver was 

 het stellig nimmer bij mijne volgende proeven; altijd zal 

 er wel een spoor van dampkringslucht en van watei-damp 

 in aanwezig zijn geweest. Ik heb toen vooreerst, bij zij- 

 nen gewonen toestand van digtheid, dus zonder eenige 

 verdunning, de vonk van khümkorfi''s inductie-toestel, onder 

 aanwending van de condensatie naar geove, tusschen twee 

 gereinigde platinadraden laten overspringen. De platina- 

 draden werden al spoedig zwart en met fijn verdeelde kool 

 bezet, welke uit bet gaz werd afgescheiden. Welke ontle- 

 dingen en zamenstellingen hier echter verder, onder den 

 invloed der vonk, lieliben plaats gegrepen, kan ik niet be- 



