(45 ) 



immers, bij mijne wijze om de proef te doen, altijd zuur- 

 stof genoeg moest binnensluipen, al ware het, dat in een 

 goed afgesloten vacuüm de meer of minder volkomene oxy- 

 datie der kool ook afhankelijk kon zijn van het primitieve 

 gelialte aan zuurstof der olie. 



10. In het afgesmolten vacuüm van een barometer, 

 dat vroeger de Heer geissler te Amsterdam voor mij had 

 vervaardigd en hetwelk ik in een stukje over het iu lagen 

 verdeelde licht (Verslagen en Mededcetingen, Deel IV) be- 

 schreef, had ik in het spectrum van de pluim en van den 

 negatieven draad reeds voor lang zwakke flaauwe maxima 

 waargenomen, die ik, zooals men zegt, niet te huis konde 

 brengen en die ik daarom aan aanwezige kwikdampen had 

 toegekend. Ik heb die buis nu weder ter hand genomen, 

 en vond nu daaronder al spoedig vier maxima der ver- 

 dunde kool-waterstofverbindingen en van verdund koolzuur, 

 en zelfs het vijfde, hoewel zwak, terug; zoodat er niets voor 

 de kwikdampen overblijft dan misschien eenige fijne streep- 

 jes in het rood eu een enkel flaauw violet maximum. 

 Zelfs de bekende roode waterstreep, op 49" 34', vond ik 

 op de positieve lichtende punt van den platinadraad zeer 

 duidelijk terug. Het licht der pluim is hier witachtig 

 groen en daarenboven in lagen verdeeld. Deze beide laatste 

 verschijnselen had ik vroeger ook aan kwikdampen toegeschre- 

 ven, daar werkelijk een paar kwikdru])pels in de buis aan- 

 wezig zijn. Maar thans is mij ook deze buis geen raad- 

 sel meer : de maker heeft eenvoudig bij de afsmelting der 

 buis met de blaaspijp een minimum van ontledingsprodue- 

 ten ^an olie (waterdamp en koolzuur) in het vacuüm ge- 

 bragt, hetgeen hij wel niet ontgaan kon. En daarom moet 

 al zulk soort van buizen eene pluira met groenachtig 

 wit licht leveren, waarin bij ontleding de karakteristieke 

 maxima van waterdajnp en koolzuur moeten worden terug- 

 gevonden. Zoo is dan de constitutie van het pluimlicht 



