( -l' ) 



nverwegiiigen, Jaar ik in deze reeks van stukjes zoo weinii; 

 ruogelijk van het veld der ervaring wilde afwijken en een- 

 voudig proeven en uitkomsten van waarnemingen wensohte 

 te resumeren. 



13. Even als met vlugge oliën, heb ik iu eene andere 

 doch soortgelijke buis, ongeveer 2 centimeters wijd, nog proe- 

 ven gedaan met sulphuretum carbonii. Terstond nadat de 

 druppel in de buis werd gebragt, verkreeg ik voor de pluim 

 een spectrum, dat van het begin (den minst breekbaren 

 kant) tot 52' ongeveer toe, met fijne streepjes was bezet, die 

 bij 51^ 30' ± 5' uit elkander lagen, en die misschien wel 

 aan onontleed sulphuretum carbonii behooren. Nadat ech- 

 ter het pluimlicht eenigen tijd had voortgeduurd, kwam 

 het stelsel onzer vijf maxima voor den dag, dat zich al 

 helderder en helderder outwikkelde, zonderling genoeg, ook 

 begeleid door de roode waterstreep en gepaard met eenige 

 zeer flaauwe strepen, «elke hier en daar tusschen hen ver- 

 deeld waren. Het licht van pluim en negatieven draad 

 was vuil geel, waarbij echter de negatieve draad in eene 

 spheer van voortgezet positief licht was gehuld, dat zicli 

 tot zeer ver om hem uitstrekte; de pluim was daarbij 

 schoon gestratifiëerd, terwijl de wanden der buis met af- 

 gezette zwavel werden bedekt. De nitkomsten mijner me- 

 tingen, zoo na mogelijk vergelijkbaar gemaakt met die in 

 verdund kool-waterstof, zijn \^ervat in tafel IV, waarin tevens 

 de relatiev^e trappen van helderheid zijn aangegeven; deze 

 hoofd-strepen, of liever maxima, zijn hier weder een natuurlijk 

 gevolg van de verbranding der kool en vorming van kool- 

 zuur; de tusschenstrepen, die hier zijn opgegeven, geven 

 mogelijk wel de verklaring van de zwakke tusschenstrepen 

 in de buizen van geisslee en ook van die in de buis, 

 welke de Heer geissléu te Arasterdam voor mij vervaar- 

 digde, en het zonderling optreden der waterstreep zoude ik 

 liever willen toeschrijven aan eeii zesde minder breekbaar 



