( 9" ) 



:\rm slagaderlijk blued voor zulke aanzienlijke orgiuien als 

 de longen zijn, zoude kunnen ontbreken, van uit het alge- 

 meen capillairnet, hetwelk door de ademhaling arterieus is 

 geworden, w^ordt toegevoerd. Zoo blijkt het dan ook uit 

 verschillend gekleurde injeotiën, dat de in de arteriae bron- 

 chiales ingedrevene stof niet alleen vrij gemakkelijk in de 

 venae pulmonales, maar ook van uit de veuae pulmonales 

 weder terug in de arteriae bronchiales kan gedreven wor- 

 den; iets, hetgeen slechts zeldzaam en tsn deele gelukt, in- 

 dien men de arteriae pulmonales met fijne stof opvult *). 



De grenzen van het slagaderlijk vaatnet der arteriae bron- 

 chiales en venae pulmonales zijn dus minder beperkt, en 

 beide vaafsystcmen hangen overal te zamen ; zoodat men in 

 ziekelijke toestanden, zooals wij straks nader zullen zien, 

 deze ook moeijelijker onderscheiden kan. 



Reeds voor meer dan 30 jaren heb ik omtrent den za- 

 menhang dezer verschillende vaten in de longen waarnemin- 

 gen in het werk gesteld en beschreven f). 



Hieruit bleek het, dat, bij adhaesie der longen aan 

 het pleura eostalis, de longvaten met de vasa intercostalia 

 door nieuwe vaatvormingen gemeenschap hadden verkregen : 

 zoodat men de stof uit de longvaten in de intercostalia 

 en omgekeerd kon indrijven. Daar ik toen echter om de 

 arteriae bronchiales op te vullen, de geheele aorta thoracica 

 en dus ook de arteriae intercostales te gelijk had geïnjici- 

 eerd, kwam het mij voor, dat eene naauwkeurige herhaling 

 mijner vroegere onderzoekingen niet geheel overbodig kon zijn. 



Tot dit oogmerk nam ik in het lijk de eene long weg, 

 opende nii overlangs de aorta, en plaatste een fijn buisje 

 in den stam der arteria bronchialis, die uit de bogt der 

 aorta, schuins tegenover de arteria subclavia sinistra ont- 



*) Adriani, jüiss. de snbtiliuri puhnoumt slruclura. Trnj, ad Riten. 1847, 

 pag. 55. 

 t) Obucrvationcs anatomico-patftologicae. 1826, pag. 85 sqq. 



