ziiüi. Bij iiiulor üiulci/.uck lileek het, iliit (jvcral uil, Iwt 

 oppervlakkig capillainiet der longaderen takken in de schijn- 

 vliezen met rood waren opgevuld ; zelfs waren op meer- 

 dere plaatsen vrij aanzienlijke vaten hierin aanwezig. Zoo 

 drong een vat van ruim een millimeter dikte direct uit do, 

 long in het raiddelrif, en op de bovenste kwab der loni,' 

 was een zeer aanzienlijk vat van meer dan 8 millimeters 

 wijdte, hetwelk vau uit de oppervlakte der long zijn oor- 

 sprong nam, eu in de venae intercostales en zoo in de 

 vena cava overging. Er was dus oen zeer ruime overgang 

 en gemeenschap tusschen de venao pulmonales en vena cava 

 door middel van de intercostales aanwezig, waardoor de 

 roüde stof uit de longaderen de vena cava inferior eu 

 zoo de venae hepaticae had opgevuld. De blaauwe iu de ar- 

 leria pulmonalis ingespotene stof was nergens in de nieuwe 

 capillairen zigtbaar, hoezeer zij lijn genoeg in het weefsid 

 der long was doorgedrongen. 



Of de nieuwe capillairen, die uit de venae pulmonales 

 ontspringen, altijd met venae van de uitwendige borstkas, 

 en die uit de arteriae bronchiales steeds met takken van 

 de arteriae intercostales zamenhangen, schijnt mij wel waar- 

 schijnlijk, maar vereischt echter nog nadere bevestiging. 

 Dat intusschen een zoo ruime anastomose en overgang- 

 van het bloed uit de long direct in de vena cava op de 

 algemeene circulatie van invloed moet zijn, laat zich ligt 

 beseffen: eene ophooping van bloed in de vena cava moet 

 immers liiervan het gevolg zijn, waardoor ook het bloed 

 uit de lever minder gemakkelijk ontlast kan worden. Mis- 

 schien laat zich hieruit verklaren, dat in dergelijke geval- 

 len meermalen leveraaudoeningen voorkomen. Zoo zag ik 

 nog voor korten tijd bij iemand, die aan eene herhaalde 

 haemoptoc gestikt was, en waar bij eene verouderde phthi- 

 sis eene zeer groote vomica aanwezig was, kort voor den 

 dood geelzuclit ontstaan. Hoe grooter uu de vomica is, des 



