OVER DE 



STRUCTUUR DER LONGEN BIJ DE VOGELS. 



DOOK 



.1. I,. r. SniROEDER VIN IIKR KOLK. 



Ofschoon met de medegedeelde onderzoekingen over de 

 ziekelijke veranderingen van den bloedsomloop ten gevolge 

 van ontsteking der lever en der longen minder direct zamen- 

 hangende, voerde mij echter dit onderzoek tot de vraag, of 

 in de vogellongen, die, zooals bekend is, in den gezonden 

 toestand altijd aan de borstkas zijn vastgegroeid, de kleine 

 bloedsomloop beperkt blijft, dan wel, of zij zicli meer of 

 minder in de algemeene circulatie uitstrekt. 



Tot dit oogmerk verrigtte ik in meerdere vogels, als de 

 gans, de kiji en den papegaai, vaatinjectiën, waarbij de arteria 

 pulraonalis met blaauw, de vena met rood, de aorta met 

 g6el werd opgevuld. 



Zeer trok het mijne aandacht, dat ik de blaauwe in de 

 longenarteria ingespoten stof in het borstvlies en de wan- 

 den van den lachtzak, die in de borstholte aanwezig is, zag 

 overgaan; in eenige gevallen, hoewel niet bestendig, drong 

 ook de roode in de venae pulmonales gedrevene stof in de 

 wanden der luchtzakken, die tevens gele vaten uit de aorta 

 ontvingen; somwijlen waren zelfs blaauwe vaten achter het 

 borstvlies in de tusschenribbige spieren duidelijk zigtbaar. 

 Hetgeen dus bij den mensch en de hoogere dieren alleen in 

 ziekelijken toestand voorkomt, door middel van nieuwe ge- 

 vormde vaten, schijnt bij de vogels normaal te zijn, na- 

 melijk, dat de longencirculatie zich ook buiten de grenzen 



