B IJ D R A (i !•; 



KENNIS VAN DEN VEENMOL. 



Cl.\\S IHUI. DKK. 



Ecuc lange reeks van schrijvers kent aan den Veeniiiol 

 of Veemol {Gryüotalpa vulgaris L.) kortere dekvleugels en 

 lange ondervleugels toe, zonder onderscheid te maken tus- 

 schen de seksen; de algemeen aangenomen karakteristiek 

 der soort van linnaeus berust op de erkenning van dien 

 toestand. Weinig zou men vermoeden, dat hier nog twij- 

 fel zou ontstaan, en toch is het zoo. Twee met regt be- 

 roemde mannen, leon dufouu en ons hoog geëerd rustend 

 medelid o. vrolik, leeren geheel iets anders van de gesteld- 

 heid der vleugels bij de beide seksen van genoemd insekt. 



DuFoun zegt met ronde woorden, dat de wijfjes vleugel- 

 loos zijn *). Hij den eersten opslag bevreemdt deze uit- 

 spraak minder ; omdat men weet, dat voorbeelden van ap- 

 terisme bij vrouwelijke individuen van insekten niet zeld- 

 •AAwm zijn en ook onder de rcgtvleugeligen voorkomen. Men 

 dcnkc slechts aan den kakkerlak {Periplaneta orienlalis). 

 Hoc hij evenwel tot die uitspraak kwam, begrijp ik even- 

 min ;ils de verdienstelijke orthopteroloog pisciier t). Al- 



*) Z. lietherches annt. et physiol. sur les Ort/ioplèreSj in Mém. préacM. 

 !i l'Acml. tl. Sc. dr. f Instkul. de France, Tom. VII, (1841) p. 294. — 

 Hij komt er nergens elders op terug. 



t) Z. Orffinpfp.rn riiropirrn, p 156, notjl *. LipsillC 1853. 4t". 



