( 113 ) 



zagen lange achtcrvleugels, die, in opgevoutteu toestand, 

 als een flaauw neerwaarts gebogen punt achter liet rugvlak 

 uitsteken, doch zonder eenig merkbaar verschil tusschen 

 de beide seksen. Mijne waarnemingen stemmen hiermee 

 volkomen in. Alle individuen, welke de gesteldheid van 

 hunne dekvleugels, teeltoestel en inwendige generatieorga- 

 iien mogt wezen, allen dragen lange waaijersgewijs ge- 

 plooide vleugels. De bovenvermelde praeparaten van <ƒ en $ 

 (bl. 111) waaraan de linkervleugels op de wasplaal ontplooid 

 zijn, bewijzen de waarheid van hetgeen bijna allen zóó be- 

 schrijven *). 



Bij eeue ernstige studie van de vleugels stuit meu op 

 hetzelfde hoofdbezwaar als bij de dekvleugels. Met alle 

 regt beklaagt zich riscHEE, dat het onderzoek van de evo- 

 lutie van de ehjlra et alae der ürthoplera bijna geheel is 

 verwaarloosd, en men moet erkennen dat, hoezeer hij ver- 

 scheidene punten een stap verder heeft gebragt, aan Gryl- 

 lotalpa nog veel ontbreekt. Mijn onderzoek bepaalt zich 

 hoofdzakelijk tot den volwassen vleugel : ik mis pas gebo- 

 ren larven en eerste poptoestanden. 



Nemen wij met riscHEH (/.. /. p. 16) aan, dat noch 

 voorveld, noch tusschenveld, maar alleen het achterveld (cam- 

 pus anaLis) geplooid wordt, dan zullen wij den geheelen 

 vleugel van Veenmol voor achterveld moeten houden. In 

 dit veld vormen de sterkere slraaladers [venae radiatae) 

 de bovenste ribben of randen van de plooijen, termjl de 

 dunne tusschenstralen de onderste randen uitmaken. Aan 

 een ontplooiden vleugel ziet meu dit gemakkelijk, vooral 

 van een levend dier, dat dadelijk het plooijen weer tracht 

 te bewerkstelligen. Wenscht men echter het mechanisme 

 van het plooijen en ontplooijeu goed te leeren kennen, dan 

 is het noodig, de vleugels van elke soort bijzonder gade te 



*) Zie b. V. GOEDAEEDT, KOBEL, EATZEBDKG, FISCHER, Cnz. 



VEitSL, EX :heded, afd. natdürk. deel VIII. S 



