( 117 ) 



liet ligcliaaiii, Jan draait de schouder zich buitou- eu be- 

 uedeiiwaarts en komeu de beide schoudertoppen duidelijker 

 voor den dag; de ontplooijiug van alle adcrstralen, die tot 

 den tweeden schoudertop behooreüj lieeft gemakkelijk plaats, 

 ja ook nog de plooi van de verbindiugsstrook. Zoo ver 

 schijnt KÖSEL de ontplooijing van zijn voorwerp te hebben 

 voortgezet *), en 't kan ligt geschieden, dat men niet ver- 

 der vervolgt, want van dit punt af aan gaat het ontwikkelen 

 ongemakkelijker. De rigting van de beide banden blijft tot 

 nu toe bijna onveranderd ; zijnde slechts die' van den voorsten. 

 "band een weinig minder vertikaal, iets vlakker geworden, 

 doordien de bovenschouder een weinig achterover kantelt. 

 De plooijen van het veld tusschen de beide banden liggen 

 derhalve nu nog gevouwen onder den tweeden band. Oj^i 

 zich te kunnen ontpiooijen moeten zij eene draaijing on- 

 dergaan, in verband met het aannemen van eene horizon- 

 tale rigting van den voorsten band. Zij zijn derhalve eerst 

 tot elkaar geplooid als andereu ; maar leggen zich dan on- 

 der den achtersten band, terwijl gelijktijdig de voorste band 

 zich vertikaal plaatst: is dit geschied (bij het zameuvou- 

 wen), dan leggen alle volgende plooijen zich onder hen. 



Als ik in het bezit van een grooter getal vorsche voor- 

 werpen geraak, zal ik de anatomie van het hooruskelet en 

 van de spieren der borst voortzetten, om het mechanisme 

 van het ontpiooijen en zamenvouwen door het levend dier, 

 vollediger aau de Akademie mede te deelen. Thans spreek 

 ik slechts mijne meening uit, dat het zamenvouwen zoo 

 niet geheel, dan toch grooteudeels eene werking van de 

 elasticiteit der deelen is. Volgaarne erken ik de verdien- 

 sten van BURMEISTERS oudcrzoek van het huidskelet van 



*) Ta"l). XV, Fig. 0. Het gemis van don eenen band ou de piuitigo 

 vorm vau den vleugel maken het bovcn-staande aannemelijk. In den 

 tL'kst spreekt bij van de banden niet. 



