( 119 )■ 



Waarin versclülleu zij van blijveude vleugels? 



Eerst iu hare betrekkelijke ligging. Ik zeg met opzet 

 //betrekkelijke ligging," niet oorsprong. Dekvleugels nemen 

 altijd hun oorsprong van de middelborst, ziiju voorvleugels; 

 vleugels komen altijd van de achterborst: de punten van 

 ontkieming kunnen dus niet elders zitten. Maar tijdelijk 

 kan een gedeelte van de dekvleugels bedekt worden door 

 de vleugels. 



Chakpentier en later ïeesin .*) verspreidden op dit 

 punt licht. De laatste gaf schematische, figuren, om den 

 overgang van deu eeuen toestand in den anderen voldoende 

 op te helderen. Eerst namelijk worden de voorste vleugel- 

 kokers deels bedekt door de achterste, terwijl later eene 

 draaijing in een halven cirkel zou plaats vinden om de 

 ligging te veranderen^ Bedeuken wij hierbij dat de eerste 

 borstring, in verband met de krachtige en van den be- 

 ginne af werkzame voorpooten steeds overmatig is, dan be- 

 vreemdt het niet, dat de beide achterste ringen later de 

 meeste verandering zullen ondergaan, gelijktijdig met do 

 wording van alle vleugels. Vooral komt iu aanmerking, 

 dat Iret derde segment dan veel meer in grootte toeneemt 

 dan het tweede f); dat dien ten gevolge de achtervleugels 

 meer achterwaarts gaan, de voorste blijven waar zij zijn, en 

 uu van zelve onder de eerstgenoemden te voorschijn glippen. 



llösEL heeft den poptoestaud goed afgebeeld. In de zevende 

 1'ig. van zijn X\il'^ PI. waant men de dekvleugels te zien, 

 en daar onder cu tusschen de \leugels. Maar in waarheid 

 bevatten die duidelijke kokers Je toekomstige achtervleu- 

 gels en zij, die er een weinig ondersteken, de dekvleugels. 



'^) Z. Nüie sur la dernière mue des Orthoptères, in Bulkt. de. la Suc. 

 VauduUc des Sc. j\/at., Avril 1855. Ik ken dezen arbeid sleehta uit 

 GunsTAECKBK's Bericht iu xkoscuels Archio f. Xitlunjeach., XXI, ]•. 

 209. 1856. 



t) Ver;;. RATZEr.uitc, t a. \i. 



