( 125 ) 



NoorJvvijker volwassen Veenmol ? werd levend ontvangen, 

 doch na eenige dagen (9 Kov. 1857) dood in de aarde 

 gevonden. Het lijf was zeer ingekort en achter breed door 

 intrekking van de laatste ringen. Zonderling doorschijnend 

 was de buikhuid, zoodat de groote takken van de lucht- 

 buizeu met het bloote oog, de kleinere met eenc loup ge- 

 makkelijk voor mij zigtbaar waren. Daarenboven was de 

 buik zeer plat. Onwillekeurig dacht ik aan kösels woor- 

 den *) : // onbetwistbaar is het, dat het lijf van een wijfje, 

 // nadat het hare eijeren gelegd heeft, te zaraen valt, en dat 

 //haar leven daarop niet veel langer dan nog eene maand 

 // duurt. Echter blijven diergelijke wijfjes, naarmate ze onder 

 II oi jonger zijn tjj korter of langer in den natijd leven; 

 ;/en dit is de reden, dat ze soms nog in den lierfst gezien 

 // worden." Het genoemde wijfje was in dien toestand. Bij 

 de lijkopening vond ik bijna geen vet en uitgeputte eijcr- 

 nesten. Prachtig lag het duizendtakkig luchtbuisborduursel 

 bloot voor oogen. Andere wijfjes daarentegen waren mol- 

 lig, rond en vet; er overwinterden er van bij mij en leven 

 nog tierig. Zij zullen wel de eerste zijn, die met over- 

 winterde volwassen mannetjes voortteelen. Overigens meen 

 ik te mogen stellen, dat larven nooit den winter doorleven, 

 maar de nymphen in de verschillende ontwikkelingsperken 

 van haar leven. Ik bezit levende overwinterde individuen 

 van 20 tot 38 N. strepen lengte §). 



*) L. 1. p. 355, § 4. 



t) d. i, vroeger of later uit de pop gekomen zijn. — Over het ver- 

 schil Tan den tractus intestinalis bij j)op en volwassen dier vergelijke 

 men eathke in müllers Archiv, 1844, S. 34, Taf. Il, Fig. 4 en 5 met 

 de boven aangehaalde. Fischeb, L. 1. Taf. III, Fig. 3, 8 en 9. 



§) Deze bijdrage is hoofdzakelijk voorgedragen aan de Natuur- 

 kundige Afdeeling in hare vergadering van den 29iten Mei 185S, en 

 toegelicht door praeparaten en tcekeningen. — Fig. 5 is eene kopij 

 van DE HAAN, G. orienlalis ter vergelijking met Fig. 1—4. Fig. 9, 10 

 en 11 zijn kopijen. Vergel. biz. 123 en 124. 



