( 133 ) 



niet aan de verwachling heeft voldaan, zal uien daarbij 

 wel mogen voegeUj dat eene kennisneming van de bij- 

 zonderheden, zooals wij die slechts in het kort aangeduid 

 hebben, reeds vooraf tot de overtuiging had kunnen leiden, 

 dat men hier op goede gronden niets deugdehjks konde 

 verwachten. 



Wat die uitkomsten nu, aangaat, zij komen in het kort 

 hierop neder, dat de Heer tajia tot het einde toe zijne 

 rol blijft volhouden, en tegen de klaarblijkelijk ongunstige 

 resultaten stoutmoedig beweert, dat hij iu de genezing ge- 

 lukkig geslaagd is. Wanneer men de verklaring der Com- 

 missie, omtrent ieder der lijders in het bijzonder, verge- 

 lijkt met hetgeen door den Heer tama daarvan wordt ver- 

 meld, dan is het schier of men geheel andere ziektegeval- 

 len voor zich heeft; zoodat zelfs de verklaring van den 

 Heer tama na den afloop zijner proefnemingen niet eens 

 ter goeder trouw kan genoemd worden. Wij zullen ons 

 slechts bepalen om hier weder t« geven, wat door ge- 

 noemde Commissie aan het einde van haar rapport wordt 

 aangevoerd: dat de Heer tama in een geval van Ele- 

 phantiasis arabum, waar de tuberculeuse huidaandoening be- 

 stond in eene ^vratachtige verdikking van de opperhuid, 

 gedurende eene behandeling van tien maanden, eene ver- 

 mindering van de zwelling en het verdnijnen van de tu- 

 berculeuse aandoening der huid op die plaatsen, waar eene 

 sterke drukking konde aangewend worden, verkregen heeft; 

 doch dat de ziekte daarom nog niet genezen is ; — dat de 

 behandeling van twee andere lijders, gedurende negen maan- 

 den, zich voornamelijk zoude bepaald hebben tot de gene- 

 zing der zoogenaamde fonticnleuse zweren aan de voetzool ; 

 dat, terwijl de ervaring juist leert dat deze ulcera een 

 gunstigen iuvloed op het verloop der ziekte uitoefenen, 

 die plaatselijke genezing eerder nadeelig voor de lijders te 

 achten is; dat dan ook werkelijk de ziektevers'hijnselen op 



