( Iki ). 



(iige wijze als iii de arondvlakte van den selicilel ingedron- 

 gen en afgeplat; de vaatkaiialen aan de binneiivlakte des 

 bekkeneels zijn talrijk ; de schedel is duidelijk asymmetrisch ; 

 de beenderen doen zich gezwollen en velen van hen, op 

 het gevoel verdikt voor. Ware het vergund den schedel 

 door te zagen, dan zoude het voorzeker gemakkelijk vallen, 

 om zich eenige meerdere zekerheid te verschaffen omtrent 

 de dikte der bekkeneelsbeenderen en het gemis van diploe. 

 De toevallige bcleediging van het voorhoofd met een scherp- 

 suijdend werktuig geeft intusschen gelegenheid om daar 

 althans dat gemis op te merken. In het voorbijgaan zal 

 liet Ü welligt niet onaangenaam wezen, waar te nemen hoe 

 dat verdwijnen van diploe geschiedt. De vergelijking der 

 belde door mij ten toon gestelde raenschelijke schedels 

 toont, hoe eene sponsachtige opzwelling de primaire toestand 

 der ziekte is, waarop later eene aanvulling volgt der been- 

 raazen van het . diploe, van buiten naar binnen door com- 

 pacte beenzelfstandigheid. 



Ik geloof mijne taak volbragt te hebben. Dat de schedel, 

 te Pompeji opgegraven, aan ziekte lijdt, is, naar ik racen, 

 door mij aangetoond. De misvorming, welke hij hierdoor 

 onderging, maakt de nasporingen omtrent zijn nationalen 

 oorsprong wel eeuigzins onzeker. Ik geloof echter niet dat 

 deze daarom ten eenenmale overbodig zijn geworden. Veel 

 toch van den natuurlijken vorm bleef over, en opmerkelijk 

 vooral blijft, in vergelijking met de andere schedels, waar- 

 van hier spraak was, do betrekkelijk groote omvang der 

 bekkeneelsholte. Deze overweging noopt mij tot het vol- 

 gende drieledige voorstel : 



1'. dat de dank der Afdeeling Z. K. II. den Prins 

 van Oranje worde betuigd voor de vergunning haar gege- 

 ven, om dezen belangrijken schedel tot een onderwerp van 

 nader onderzoek te maken ; 



2". dat Z. K. II. verlof worde snvraaïil om den sche- 



