( 14S ) 



dewijl, zooals wij later zuHbh zien, in do verscliillendu 

 raelksoortcn de verliouding tusschcn de opgeloste stofl'en 

 zeer verschillend is. Men is dus genoodzaakt bij het ge- 

 bruik van den areometer de melk steeds bij eene en de- 

 zelfde temperatuur te onderzoeken. 



Er is nog eeno andere reden, waardoor de aanwijzingen 

 van den areometer bij melk, vooral wanneer men niet met 

 de meeste zorg te werk gaat, zeer verkeerde resultaten 

 kunnen geven. Wanneer men den areometer in een vocht 

 steekt en loslaat, daalt hij in het vocht tot eene grootere 

 diepte dan die, waarop hij na eenige schommelingen zal 

 blijven staan, en waarbij de aflezing geschiedt. 



Die diepte zal des te grooter zijn, naarmate men hem 

 heeft losgelaten op een grootereu afstand van het punt 

 van evenwigt. De melk nu is een taai vocht, en het is 

 natuurlijk, dat aan den steel van den areometer eene vrij 

 aanzienlijke hoeveelheid melk blijft kleven, die het gewigt 

 van den areometer zeer veranderlijk maakt. De door mij 

 daaromtrent genomene 'proeven hebben mij bewezen, dat 

 daardoor zeer aanzienlijke fouten kunnen worden begaan, 

 zoo groot zelfs, dat zij gelijk staan met de al of niet toe- 

 voeging van 5 pCt. water bij de melk. Het is daarenboven 

 blijkbaar, dat deze fouten des te grooter zijn, hoe kleiner 

 het volumen van den areometer is in vergelijking tot den 

 diameter van den steel; zoodat zij bij den kleinen galacto- 

 meter van a. chevallier, die door a. chev allier en 

 o. REVEIL *) zoo hoog wordt geprezen, veel grooter moeten 

 zijn dan bij grootere melkwegers zoonis zij hier meer alge- 

 meen gebruikt worden. 



Tan al de melksoorten, welke ik heb onderzocht, heb ik 

 steeds bij !&" C. f) het s. g. bepaald, zoowel van de melk 



*) Nottce sur Ie laü. Paris 1856. 



f) Het is in een Jaboratorium Iioogst eenvoudig, om de melk op de 

 bepaalde temperatunr van IS' C. te brengen. Is de tcmpcratnur van de 



