( 159 ) 



steeds opaliserende, zoüdat zij voor de suikerbepaling door 

 hot kopervoclit of voor den polarisatietoestel ongeschikt was. 



L. LADE *) wil het kaasstofgehalte bepaald hebben door 

 eene getitreerde oplossing van nitras protoxydi hydrargyri; 

 en E. MONIER t) door eene getiti'cerde chamaleonoplossiug. 



Doch vragen wij van den eeneu kant : is het mogelijk, 

 en van den andereu kant : is het doeltreffend, om uit de 

 bepaling van een der bestauddeelen van de melk te con- 

 cluderen tot de veranderingen, welke men aan de melk heeft 

 doen plaats vinden? Dat het botergehalte, zelfs van dezelfde 

 koe, zeer uiteenloopt, is door al de onderzoekers gevonden; 

 hetzelfde, ofschoon in mindere mate, geldt ook voor de op- 

 geloste stoffen der melk. De verhouding tusschen het melk- 

 suiker- en het kaasstofgehalte in de verschillende melksoor- 

 ten loopt sterk uiteen, zooals uit onze onderzoekingen is 

 gebleken ; en dus : niet op de bepaling van één hoofdbestand- 

 deel, maar van eenige hoofdbestanddeeien, moet het -oordeel 

 van den keurder worden gebouwd. 



Is de bepaling van een der hoofdbestanddeeien doelma- 

 tig? Veronderstellen wij dat de suikerbepaling bij de keu- 

 ring als regel wordt aangenomen. De melkvervalscher zoude 

 dit spoedig te weten komen, en zoude in de toevoeging 

 van wat melksuiker of zelfs van wat keukenstroop het mid- 

 del vinden om eene aanzienlijke verdunning met water te 

 verbergen. Een geval van dien aard is mij gedurende den 

 afgeloopen winter voorgekomen. Ik had namelijk den ama- 

 nuensis bij eenige melkslijters melk laten halen om die te 

 onderzoeken ; een dezer, die hem mogelijk van aanzien, als 

 aan het laboratorium verbonden, kende, en wien de angst 

 bekroop, dat de gevraagde melk soms onderzocht zoude 



*) Schii-eiz. Z&itschrijl für PharmaciCj overgen. in Pohjt. Ccntralblalt, 

 1852. aae aW. 



t) Comptes Bendus, 1838, XLVI, N°. 5, pag. 256, Juurnal für Prak- 

 tische Cliemie, van erdjiahn, 1858, pag. 478. 



