( ic« ) 



worden, gaf hem uit een der i)i den winkel staande vaten 

 melk, en voegde er vervolgens nog eene groote teug bij 

 uit eene afzonderlijk staande kan. Bij het onderzoek bleek, 

 dat hij bij met' water verdunde en waarschijnlijk grootcn- 

 deels ontroomde melk eene zoo groote hoeveelheid room had 

 gevoegd, dat deze melk de beste melksoort in rooragehalte 

 verre overtrof. 



Om dezelfde reden moet ik ook de bepaling der vaste 

 stoffen in melk, welke door sommige onderzoekers als het 

 zekerste middel om hare vervalsching met water te ont- 

 dekken wordt gehouden, uitsluitend toegepast, afkeuren, of- 

 sehoon ik haar met de gelijktijdige bepaling van het vetge- 

 halte, en in twijfelachtige gevallen daarenboven, van het melk- 

 suiker- of van het kaasgehalte, als de eenige goede keuring 

 van de melk op afrooming en vervalsching met water be- 

 schouw. 



De bepaling echter der vaste stoffen in de melk is tot 

 nu toe met vele bezwaren en met groot tijdverlies gepaard 

 gegaan, zoodat het onmogelijk was, om eene groote hoe- 

 veelheid van zulke bepalingen in een korten tijd en met de 

 noodige naauwkeurigheid te doen. Ik vermeen dat de door 

 mij gevolgde methode hierin eene groote verbetering aan- 

 brengt. 



Ieder toch weet dat op melk, bij de uitdaraping door 

 warmte (al is het niet kookhitte b. v. op een waterbad), 

 een zeer taai vlies ontstaat, dat de verdere verdamping ver- 

 hindert; neemt men dat vlies weg, zoo ontstaat spoedig een 

 tweede enz. Dat vlies bestaat uit met vet doortrokken 

 kaasstof. Heeft men door gestadige roering en verbreking 

 van de vliezen eindelijk de melk schijnbaar van het water 

 bevrijd, zoo heeft men op verre na het residu nog niet wa- 

 tervrij ; het moet uu op eene temperatuur gedroogd wor- 

 den die 100" C. overtreft. 



De meeste onderzoekers raden daarvoor de temperatuur 



